Μια νέα και εξαιρετικά σύνθετη διπλωματική σκακιέρα στήνεται στο Πακιστάν, με τον Αμερικανό Αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς να επιχειρεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Παρά τον αρχικό χαρακτηρισμό των δύο χωρών ως «διαφορετικών κόσμων», η 21ωρη παραμονή του Βανς στο Ισλαμαμπάντ αποκάλυψε μια σημαντική αλλαγή πλεύσης από την πλευρά των ΗΠΑ.
Η αμερικανική κυβέρνηση φαίνεται πλέον να μην επιδιώκει την οριστική απαγόρευση του εμπλουτισμού ουρανίου, αλλά προτείνει μια μακροχρόνια, 20ετή αναστολή κάθε πυρηνικής δραστηριότητας, επιτρέποντας στο Ιράν να διατηρήσει τα δικαιώματά του ως μέλος της Συνθήκης Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων.
Η Τεχεράνη από την πλευρά της, αν και δείχνει διάθεση συμβιβασμού, αντιπροτείνει μια σαφώς μικρότερη διάρκεια αναστολής, που δεν ξεπερνά τα πέντε έτη. Το γεγονός ότι οι δύο πλευρές επικεντρώνονται πλέον στη χρονική διάρκεια της συμφωνίας θεωρείται από πολλούς αναλυτές ως ένδειξη προόδου, ωστόσο η καχυποψία παραμένει στο «κόκκινο».
Ο Ντόναλντ Τραμπ εξακολουθεί να φοβάται μια συμφωνία που θα θυμίζει εκείνη του 2015, την οποία είχε απορρίψει ως ελλιπή, ενώ ταυτόχρονα η Ουάσιγκτον πιέζει για την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ και τον τερματισμό της ιρανικής στήριξης σε οργανώσεις όπως η Χεζμπολάχ.
Ένα από τα σημαντικότερα αγκάθια της διαπραγμάτευσης παραμένει η τύχη των 440 κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου που διαθέτει το Ιράν. Οι ΗΠΑ απαιτούν την απομάκρυνση του υλικού από τη χώρα, με τον Τραμπ να εξετάζει ακόμη και στρατιωτικές επιλογές για τη διασφάλισή του, ενώ η Τεχεράνη αντιπροτείνει την αραίωσή του εντός των συνόρων της.
Παράλληλα, το οικονομικό σκέλος παραμένει κρίσιμο, καθώς το Ιράν ζητά την αποδέσμευση 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων που είναι δεσμευμένα λόγω κυρώσεων. Ο Τζέι Ντι Βανς χαρακτήρισε τις συνομιλίες εποικοδομητικές αλλά ανεπαρκείς, με έναν νέο γύρο επαφών να προγραμματίζεται σύντομα, την ώρα που ο ναυτικός αποκλεισμός συνεχίζει να πνίγει την ιρανική οικονομία.