Δυσοίωνες είναι οι προβλέψεις για την εξέλιξη της κρίσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, με ανάλυση του Reuters (02.05.2026) να υπογραμμίζει πως ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται εγκλωβισμένος σε ένα επικίνδυνο αδιέξοδο.
Παρά την ένταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων, ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν έχει καταφέρει να αποσπάσει μια ξεκάθαρη νίκη, με αποτέλεσμα η σύγκρουση να απειλείται με επ’ αόριστον παράταση, κληροδοτώντας στη διεθνή κοινότητα προβλήματα μεγαλύτερα από εκείνα που υποτίθεται ότι θα έλυνε.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το συνεχιζόμενο τέλμα έχει βαρύ τίμημα για τον Τραμπ και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Οι παγκόσμιες οικονομικές αναταράξεις και η εκτόξευση της τιμής των καυσίμων στο εσωτερικό των ΗΠΑ πλήττουν τη δημοτικότητά του, σκιάζοντας τις προοπτικές της παράταξής του ενόψει των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.
Παρά τη σοβαρή υποβάθμιση των ιρανικών στρατιωτικών υποδομών από τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις, οι βασικοί στόχοι —όπως η αλλαγή καθεστώτος και η οριστική παύση του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης— παραμένουν μετέωροι.
Η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από την άκαμπτη στάση του Λευκού Οίκου στις διαπραγματεύσεις. Ο Τραμπ απέρριψε πρόσφατα ιρανικές προτάσεις για τερματισμό του πολέμου, επιμένοντας ότι το πυρηνικό ζήτημα πρέπει να λυθεί εξαρχής, την ώρα που η Τεχεράνη επιδιώκει πρώτα την άρση του αποκλεισμού στα Στενά του Ορμούζ.
Η αποτυχία ανάκτησης του ελέγχου αυτής της ζωτικής σημασίας πλωτής οδού θεωρείται από αναλυτές, όπως η Λόρα Μπλούμενφελντ του «Τζονς Χόπκινς», ως μια μελανή σελίδα στην υστεροφημία του Τραμπ, χαρακτηρίζοντάς τον ως τον ηγέτη που κατέστησε τον κόσμο λιγότερο ασφαλή.
Παρά την αισιοδοξία του Λευκού Οίκου ότι η οικονομική και στρατιωτική πίεση θα αναγκάσει τελικά το Ιράν σε συνθηκολόγηση, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Τραμπ εξετάζει πλέον το ενδεχόμενο ενός παρατεταμένου ναυτικού αποκλεισμού διάρκειας μηνών.
Με τον τελικό στόχο να παραμένει θολός και το ενδεχόμενο επανέναρξης των εχθροπραξιών να παραμένει πάνω στο τραπέζι, η κρίση φαίνεται να εισέρχεται σε μια φάση «μηδενικής ορατότητας», όπου το ρίσκο μιας ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης παραμένει υψηλό.