Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, αναλαμβάνει τον πιο σημαντικό ρόλο της καριέρας του, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ τον όρισε επικεφαλής των κρίσιμων διαπραγματεύσεων για τον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν. Πρόκειται για μια αποστολή γεμάτη ρίσκο, η οποία όμως μπορεί να τον καθιερώσει ως τον επόμενο ηγέτη του Λευκού Οίκου.
Οι δύο χώρες κατέληξαν σε προσωρινή συμφωνία εκεχειρίας, η οποία «πάγωσε» τις εχθροπραξίες αλλά άφησε ανοιχτά τα πιο ακανθώδη ζητήματα. Το μέλλον του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, η στήριξη της Τεχεράνης σε περιφερειακές πολιτοφυλακές και ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ παραπέμφθηκαν σε έναν μαραθώνιο συνομιλιών διάρκειας 60 ημερών.
Η κατάσταση πάντως παραμένει εξαιρετικά ρευστή, καθώς ο Βανς ακύρωσε την προγραμματισμένη πτήση του για την Ελβετία, όπου επρόκειτο να ξεκινήσουν οι επαφές, με τον Λευκό Οίκο να διευκρινίζει ότι η αμερικανική αποστολή τελεί υπό ετοιμότητα αναχώρησης.
Η διπλωματική αυτή κινητικότητα συμπίπτει με την περιοδεία του Βανς για την προώθηση του νέου του βιβλίου με τίτλο «Communion», όπου συνδυάζει τη δημόσια έκφραση της καθολικής του πίστης με την υπεράσπιση της ειρηνευτικής συμφωνίας.
Σε πρόσφατη συνέντευξη Τύπου, ο Αμερικανός αντιπρόεδρος έστειλε σαφές μήνυμα στην Τεχεράνη, τονίζοντας πως αν οι Ιρανοί δεν αλλάξουν στάση, το πυρηνικό τους πρόγραμμα και ο στρατός τους θα καταστραφούν, ενώ αν συμμορφωθούν, θα ανοίξει ο δρόμος για μια ιστορική αλλαγή στις σχέσεις τους με τη Μέση Ανατολής.
Εσωκομματικές ισορροπίες και το «αστείο» του Τραμπ
Εντός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, ο ρόλος του Βανς αντιμετωπίζεται ως ιδιαίτερα βαρύνων. Ο γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ τον χαρακτήρισε «αρχιτέκτονα» της προσπάθειας, ζητώντας η τελική συμφωνία να τεθεί προς έγκριση στη Γερουσία.
Από την πλευρά του, ο Ντόναλντ Τραμπ, κατά τη διάρκεια της συνόδου της G7 στη Γαλλία, σχολίασε με χιούμορ το μέγεθος της ευθύνης που ανέθεσε στον αντιπρόεδρό του, δηλώνοντας: «Αν πετύχει, θα αναλάβω εγώ την ευθύνη. Αν αποτύχει, θα κατηγορήσω τον Τζέι Ντι!».
Στο μικροσκόπιο η στρατηγική του Λευκού Οίκου
Η απόφαση του Τραμπ να χρίσει τον Βανς «πρόσωπο της συμφωνίας» αντί για τον υπουργό Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο —ο οποίος θεωρείται επίσης πιθανός διεκδικητής του χρίσματος για το 2028— αντανακλά τη συγκεντρωτική στρατηγική της δεύτερης θητείας του. Πηγές κοντά στον Λευκό Οίκο κάνουν λόγο για μια «δοκιμαστική περίοδο σε πραγματικό χρόνο» για τα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης.
Ωστόσο, η κυβέρνηση δέχεται επικρίσεις από συντηρητικούς κύκλους. Ορισμένοι σύμμαχοι κατηγορούν τον Τραμπ για υπερβολικές παραχωρήσεις προς την Τεχεράνη, προκειμένου να αναχαιτιστεί ο πληθωρισμός που πυροδότησε ο πόλεμος της 28ης Φεβρουαρίου. Οι επικριτές, όπως ο αναλυτής Μπεν Σαπίρο, επισημαίνουν ότι παρά την εκεχειρία, το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν παραμένει άθικτο, διατηρεί το εμπλουτισμένο ουράνιο και συνεχίζει να στηρίζει τη Χεζμπολάχ.
Ο Βανς, επιχειρώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στην προάσπιση του προέδρου και την κάμψη των ποσοστών δημοτικότητας της κυβέρνησης, κάλεσε τους ψηφοφόρους να δείξουν εμπιστοσύνη στον Τραμπ, ενώ απέκρουσε τις πιέσεις των σκληροπυρηνικών που ζητούσαν τη συνέχιση των στρατιωτικών πληγμάτων μέχρι την πλήρη εξόντωση του αντιπάλου, χαρακτηρίζοντας μια τέτοια προσέγγιση πολιτικά ανώριμη.