Συμπληρώνοντας πέντε εβδομάδες αδιάκοπων εχθροπραξιών, η αμερικανοϊσραηλινή εκστρατεία κατά του Ιράν εισέρχεται στην πιο κρίσιμη και απρόβλεπτη φάση της, χωρίς να διαφαίνεται στον ορίζοντα κανένας διπλωματικός μηχανισμός εξόδου.
Παρά τις προσδοκίες του Λευκού Οίκου για μια σύντομη σύρραξη, οι διαπραγματεύσεις έχουν οδηγηθεί σε «τυφλό σοκάκι», με τον Ντόναλντ Τραμπ να δίνει τη μία παράταση μετά την άλλη στα τελεσίγραφά του, απειλώντας πλέον ανοιχτά με ολοκληρωτική καταστροφή των υποδομών της Τεχεράνης.
Η ανθεκτικότητα του καθεστώτος και η αποτυχία της διπλωματίας
Οι ελπίδες για μια εσωτερική κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος αποδεικνύονται φρούδες. Παρά τα συνεχή πλήγματα, οι Φρουροί της Επανάστασης διατηρούν τον έλεγχο, ενώ το οπλοστάσιο της χώρας παραμένει υπολογίσιμο, με περισσότερους από 1.000 πυραύλους έτοιμους προς εκτόξευση.
Η ικανότητα των Ιρανών να επαναλειτουργούν υπόγεια συστήματα εκτόξευσης λίγες ώρες μετά από βομβαρδισμούς δείχνει ότι ο πόλεμος φθοράς μπορεί να διαρκέσει πολύ περισσότερο από τις αρχικές εκτιμήσεις.
Το τελεσίγραφο της Τρίτης: «Ημέρα των Εργοστασίων και των Γεφυρών»
Με τη διορία να εκπνέει τη Δευτέρα, ο Αμερικανός πρόεδρος χρησιμοποίησε εξαιρετικά σκληρή γλώσσα, ονομάζοντας την Τρίτη ως την ημέρα που «θα ισοπεδωθούν ηλεκτρικοί σταθμοί και γέφυρες» στο Ιράν.
Το Ισραήλ, από την πλευρά του, αναμένει το «πράσινο φως» από την Ουάσινγκτον για να εξαπολύσει το δικό του κύμα επιθέσεων στις ενεργειακές εγκαταστάσεις της χώρας, επιδιώκοντας να καταφέρει ένα καίριο πλήγμα στην οικονομική ραχοκοκαλιά της Τεχεράνης.
Το ρίσκο της χερσαίας επέμβασης και το πυρηνικό αίνιγμα
Η στρατηγική του Τραμπ δεν περιορίζεται στους αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Στο τραπέζι βρίσκεται το ενδεχόμενο χερσαίας επιχείρησης για την ανάκτηση του ελέγχου στα Στενά του Ορμούζ, καθώς και η κατάληψη της νήσου Χαρκ, του κύριου κόμβου εξαγωγής πετρελαίου. Μια τέτοια κίνηση, ωστόσο, εγκυμονεί τον κίνδυνο μαζικών απωλειών και περαιτέρω ανάφλεξης.
Ταυτόχρονα, το ζήτημα του εμπλουτισμένου ουρανίου που παραμένει θαμμένο κάτω από τα ερείπια των πυρηνικών εγκαταστάσεων της Νατάνζ και του Ισφαχάν αποτελεί «ωρολογιακή βόμβα». Παρά τις διαβεβαιώσεις για δορυφορική επιτήρηση, στρατιωτικοί αναλυτές προειδοποιούν ότι η οριστική εξάλειψη της πυρηνικής απειλής ίσως απαιτήσει μια εξαιρετικά επικίνδυνη χερσαία επιχείρηση απόσπασης του υλικού πίσω από τις εχθρικές γραμμές.
Σε κάθε περίπτωση, οι επόμενες ημέρες προμηνύουν μια βίαιη κλιμάκωση που θα καθορίσει αν ο πόλεμος θα κλείσει με μια μονομερή διακήρυξη νίκης από τη Δύση ή αν θα βυθιστεί σε μια νέα, ακόμη πιο αιματηρή φάση.