Πέντε χρόνια μετά το βίαιο πραξικόπημα του 2021 που ανέτρεψε τη νόμιμη κυβέρνηση της Αούνγκ Σαν Σου Κγι, η Μιανμάρ επιχειρεί μια αμφιλεγόμενη επιστροφή στην κοινοβουλευτική οδό.
Η σύγκληση του νέου κοινοβουλίου τη Δευτέρα δεν αποτελεί ωστόσο κίνηση εκδημοκρατισμού, αλλά μια προσεκτικά ενορχηστρωμένη προσπάθεια της στρατιωτικής χούντας να προσδώσει «πολιτικό μανδύα» στην αυταρχική της κυριαρχία.
Μια Βουλή κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των στρατηγών
Το εκλογικό αποτέλεσμα, το οποίο η διεθνής κοινότητα έχει ήδη καταγγείλει ως «απάτη», εξασφάλισε στον στρατό τον απόλυτο έλεγχο των νομοθετικών διαδικασιών:
Κυριαρχία του USDP: Το κόμμα που δημιούργησαν οι ένοπλες δυνάμεις κατέλαβε το 81% των εδρών, απολαμβάνοντας μια άνετη πλειοψηφία χωρίς την παρουσία ουσιαστικής αντιπολίτευσης.
Συνταγματική κατοχύρωση: Το 25% των εδρών στο διμερές κοινοβούλιο είναι απευθείας δεσμευμένο για στρατιωτικούς αξιωματικούς, διασφαλίζοντας ότι καμία νομοθετική πρωτοβουλία δεν μπορεί να κινηθεί ενάντια στα συμφέροντα των στρατηγών.
Πρόεδρος της Βουλής: Η εκλογή του πρώην στρατηγού Χιν Γι επιβεβαιώνει την πλήρη υποταγή του κοινοβουλίου στην ατζέντα του στρατιωτικού κατεστημένου.
Η διεθνής απομόνωση και το μέλλον της χούντας
Ενώ ο αρχηγός της χούντας, Μιν Αουνγκ Χλάινγκ, αναμένεται να αναλάβει την προεδρία, η χώρα παραμένει βυθισμένη στον εμφύλιο πόλεμο και την ανθρωπιστική κρίση. Οι δυτικές κυβερνήσεις συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν το καθεστώς ως «παρία» της διεθνούς πολιτικής, διατηρώντας το καθεστώς των κυρώσεων.
Οι αναλυτές συμφωνούν ότι η σύγκληση του σώματος είναι μια κίνηση τακτικής: «Πρόκειται απλώς για μια μεταφορά της εξουσίας από το αριστερό στο δεξί χέρι της χούντας», υπογραμμίζει ο ανεξάρτητος αναλυτής Htin Kyaw Aye. Το κοινοβούλιο αυτό δεν προορίζεται να νομοθετήσει για τον λαό, αλλά να επικυρώνει τις αποφάσεις των στρατιωτικών ηγετών, μετατρέποντας το σύνταγμα σε ένα εργαλείο αυτοσυντήρησης του καθεστώτος.