Μια εν εξελίξει εσωτερική έρευνα του αμερικανικού στρατού οδηγεί στο οδυνηρό συμπέρασμα ότι οι ΗΠΑ φέρουν την ευθύνη για το πολύνεκρο πλήγμα της 28ης Φεβρουαρίου σε δημοτικό σχολείο στην πόλη Μινάμπ του Ιράν, από το οποίο έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 175 άτομα, στην πλειονότητά τους παιδιά.
Το «μοιραίο» λάθος στις συντεταγμένες
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλούνται οι New York Times, το πλήγμα με πύραυλο Tomahawk ήταν αποτέλεσμα εσφαλμένης στόχευσης από την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM). Κατά τη διάρκεια επιχείρησης εναντίον γειτονικής ιρανικής ναυτικής βάσης, οι Αμερικανοί αξιωματικοί χρησιμοποίησαν παρωχημένα δεδομένα της Υπηρεσίας Πληροφοριών Άμυνας (DIA), τα οποία χαρακτήριζαν το κτίριο του σχολείου ως «στρατιωτικό στόχο».
Αν και το κτίριο αποτελούσε παλαιότερα τμήμα της βάσης, δορυφορικά δεδομένα επιβεβαιώνουν ότι είχε απομονωθεί και μετατραπεί σε σχολική μονάδα ήδη από την περίοδο 2013-2016, με εμφανή στοιχεία –όπως αυλές και παιδικές χαρές– που θα έπρεπε να είχαν εντοπιστεί κατά τον έλεγχο των στόχων.
Κενά στην επαλήθευση και «πολιτική περιπλοκή»
Η έρευνα εστιάζει πλέον στο «γιατί» οι πληροφορίες δεν επαληθεύτηκαν και πώς παρωχημένα δεδομένα πέρασαν το στάδιο της επιλογής στόχων. Οι αμερικανικές υπηρεσίες εξετάζουν το σύνολο της διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου της Εθνικής Υπηρεσίας Γεωχωρικών Πληροφοριών (NGA), ενώ διερευνάται ακόμα αν υπήρξε αστοχία στη χρήση λογισμικού τεχνητής νοημοσύνης.
Παρά τις ενδείξεις, η υπόθεση έχει λάβει πολιτικές διαστάσεις. Η προσπάθεια του Ντόναλντ Τραμπ να αποποιηθεί την ευθύνη, αποδίδοντας αρχικά το πλήγμα στο ίδιο το Ιράν, έχει περιπλέξει την έρευνα, ενώ ο Λευκός Οίκος διατηρεί μια στάση αναμονής, επισημαίνοντας ότι η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.
Ένα από τα πιο καταστροφικά λάθη των τελευταίων δεκαετιών
Το χτύπημα σε ένα κτίριο που στέγαζε παιδιά αναμένεται να καταγραφεί ως μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές της σύγχρονης στρατιωτικής ιστορίας των ΗΠΑ. Η τραγωδία αναδεικνύει τις χρόνιες παθογένειες στη διαδικασία επαλήθευσης στόχων σε ταχέως εξελισσόμενες επιχειρήσεις, όπου, όπως παραδέχονται νυν και πρώην αξιωματούχοι, η πίεση για αποτελέσματα οδηγεί συχνά στην παράκαμψη των απαραίτητων δικλείδων ασφαλείας.