«Ετοιμαστείτε για ένα πολιτικό τρενάκι του λούνα παρκ», προειδοποιεί το Politico στην ανάλυσή του για την αμερικανική πολιτική σκηνή μετά τη σαρωτική επικράτηση των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές. Έχοντας πλέον στα χέρια τους και τη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, οι Δημοκρατικοί είναι αποφασισμένοι να ψάξουν σε βάθος όσα συνέβησαν στη διετία διακυβέρνησης Τραμπ.
«Βρείτε δικηγόρους», έσπευσε να προειδοποιήσει τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης ο Καλιφορνέζος βουλευτής Ρόμπερτ Γκαρσία, που αναμένεται να αναλάβει την Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής. Στο στόχαστρο των ερευνών αναμένεται να βρεθούν ο πόλεμος στο Ιράν, η λειτουργία του FBI και οι επιχειρηματικές δραστηριότητες της οικογένειας Τραμπ.
Το Politico περιγράφει το κλίμα ως μείγμα του σκανδάλου Whitewater της εποχής Κλίντον, της πρώτης παραπομπής Τραμπ και της υπόθεσης «Ιράν-Κόντρα» επί Ρίγκαν.
Το ερώτημα για την Ευρώπη είναι τι σημαίνουν όλα αυτά, από τις τιμές της ενέργειας έως τον πόλεμο στην Ουκρανία. Το Politico επισημαίνει πέντε σημεία.
1. Η Ευρώπη στο κέντρο της δυσαρέσκειας Τραμπ
Έμπειροι αναλυτές θεωρούν το ενδεχόμενο όχι απλώς πιθανό αλλά πολύ πιθανό. Ο βετεράνος Γερμανός διπλωμάτης Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, επί χρόνια επικεφαλής της Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια, προειδοποιεί ότι η Ευρώπη πρέπει να περιμένει περισσότερη ένταση και νέες απαιτήσεις από τον Τραμπ, όχι πιο αρμονικές διατλαντικές σχέσεις.
Οι Δημοκρατικοί θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες να τον αμφισβητήσουν μέσω της έγκρισης δαπανών, των ακροάσεων και των ερευνών και ίσως βάλουν αυστηρότερους όρους σε νομοσχέδια που θέλει ο Λευκός Οίκος. Ο πρόεδρος όμως διατηρεί μεγάλα περιθώρια στην εξωτερική πολιτική, στη διπλωματία, στην εθνική ασφάλεια και στο εμπόριο, ενώ έχει ήδη διευρύνει την εξουσία του με προεδρικά διατάγματα και αμφιλεγόμενους νομικούς ελιγμούς.
Ο Φιλ Γκόρντον, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφαλείας της Κάμαλα Χάρις, υπενθυμίζει ότι ο Τραμπ ηγείται των ενόπλων δυνάμεων, ελέγχει δασμούς και εμπορικές συμφωνίες και μπορεί να ασκεί βέτο.
Το Politico εκτιμά ότι θα θελήσει να δείξει πως παραμένει το «αφεντικό», κυρίως στη διεθνή σκηνή, και ότι ο ίδιος και οι οπαδοί του κινήματος MAGA, που στοχοποιούν από καιρό την Ευρώπη, έχουν μόλις δύο χρόνια στη διάθεσή τους και θα πατήσουν γκάζι.
2. Μια ανάσα για την Ουκρανία
Οι περισσότεροι κορυφαίοι Δημοκρατικοί στηρίζουν σταθερά την αποστολή βοήθειας στο Κίεβο, ως υπεράσπιση της δημοκρατίας και του διεθνούς δικαίου αλλά και των συμφερόντων ασφαλείας των ΗΠΑ.
Παρ' όλα αυτά, η Μπρόνγουεν Μάντοξ του Chatham House προειδοποιεί να μην αναμένεται άμεση σωτηρία για τον Ζελένσκι, αφού η υλοποίηση νέας βοήθειας μπορεί να πάρει μήνες ή και χρόνια. Η Ουκρανία χρειάζεται άμεσα πυραύλους Patriot για να αντέξει τον χειμώνα υπό τους ρωσικούς βομβαρδισμούς.
3. Ειρήνη «α λα Τραμπ»
Ο Τραμπ παρουσιάζεται ως «πρόεδρος της ειρήνης» και λέει ότι έχει τερματίσει οκτώ συγκρούσεις. Για την Ουκρανία υποστηρίζει ότι η συμφωνία θα έπρεπε να είναι η πιο εύκολη και ολοένα πιο συχνά φορτώνει την ευθύνη στον Ζελένσκι. Ο πρώην διπλωμάτης Κερτ Βόλκερ θεωρεί πιθανό ότι ο Τραμπ θα αγνοήσει Κίεβο και Ευρωπαίους και θα προχωρήσει σε άρση κυρώσεων και επιχειρηματικές συμφωνίες με τη Ρωσία, ακόμη και μονομερώς, μέσω εντολής στο υπουργείο Οικονομικών, με επιστροφή αμερικανικών ενεργειακών ομίλων στη Ρωσία.
Για το ΝΑΤΟ, πάντως, ο Βόλκερ πιστεύει ότι ο Τραμπ «γαβγίζει χωρίς να δαγκώνει»: δεν αναμένει ούτε αποχώρηση ούτε σημαντική μείωση δυνάμεων, καθώς ο πρόεδρος είναι απομονωμένος στο ζήτημα, χωρίς στήριξη από Δημοκρατικούς, Ρεπουμπλικανούς, Κογκρέσο ή μέσα ενημέρωσης.
4. Δεν φαίνεται πτώση στις τιμές ενέργειας
Το Politico συμβουλεύει να μην στοιχηματίσει κανείς σε αποκλιμάκωση. Τη Δευτέρα το πετρέλαιο σημείωσε τη μεγαλύτερη πτώση από τον Αύγουστο, με το Brent ωστόσο να παραμένει στα 108 δολάρια το βαρέλι. Χωρίς συμφωνία με την Τεχεράνη για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, το ενεργειακό σοκ θα συνεχιστεί, οξύνοντας την κρίση κόστους ζωής στην Ευρώπη.
Ο επικεφαλής της Ryanair, Μάικλ Ο' Λίρι, προειδοποιεί ότι χωρίς συμφωνία ο κλάδος των αερομεταφορών θα αντιμετωπίσει «πραγματική κρίση» ως τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο.
Ο Τραμπ έχει δύσκολες επιλογές: να ξαναρχίσει τις επιχειρήσεις ελπίζοντας σε υποχώρηση ή κατάρρευση του καθεστώτος των Ιρανών, να υποχωρήσει ο ίδιος ή να αποστασιοποιηθεί αφήνοντας το πρόβλημα σε Ευρωπαίους και Ασιάτες. Μια νέα κλιμάκωση θα ήταν πολύ αντιδημοφιλής στις ΗΠΑ, αν και η εκλογική ζημιά έχει ήδη γίνει.
5. Χάος και λίγος χρόνος για όλα τα άλλα
Είναι πιθανό η Ουάσιγκτον να απορροφηθεί τόσο από την εσωτερική σύγκρουση ώστε ούτε ο Τραμπ ούτε οι Δημοκρατικοί να έχουν χρόνο για την εξωτερική πολιτική.
Η Κάμαλα Χάρις είχε προειδοποιήσει σε podcast τον περασμένο μήνα ότι μια νέα απόπειρα παραπομπής του Τραμπ δεν θα ήταν καλή ιδέα, ενώ ο Ραμ Εμάνουελ προέτρεψε το κόμμα να αποφύγει τις αψιμαχίες και να επικεντρωθεί στην οικονομική προσιτότητα, στον κατώτατο μισθό και σε νέους κανόνες δεοντολογίας και για τις τρεις εξουσίες.
Η Ουάσιγκτον όμως σπάνια απέφυγε τις έντονες συγκρούσεις και, όπως εκτιμά ο Τζον Φ. Χάρις του Politico, η πολιτική «αιμορραγία» θα επεκταθεί και στο εσωτερικό των κομμάτων, που βρίσκονται μπροστά σε κρίσιμα διλήμματα για το πώς θα παρουσιαστούν στους ψηφοφόρους στην εποχή μετά τον Τραμπ.