Σε θρίλερ για γερά νεύρα εξελίσσονται οι έρευνες των αρχών για την πολύνεκρη έκρηξη στο εργοστάσιο της «Βιολάντα», που στοίχισε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες γυναίκες.
Το οπτικό υλικό από κάμερες ασφαλείας και νέες φωτογραφίες-ντοκουμέντο από το εσωτερικό των κατεστραμμένων εγκαταστάσεων βρίσκονται υπό εξονυχιστικό έλεγχο, την ώρα που οι ειδικοί προσπαθούν να εξηγήσουν το μέγεθος της καταστροφής, η οποία προκάλεσε θερμοκρασίες άνω των 1.000 βαθμών Κελσίου, λιώνοντας ακόμα και τις χαλύβδινες κατασκευές.
Το σενάριο της «βίαιης έκρηξης» και τα αναπάντητα ερωτήματα Οι αρχές προκρίνουν ως επικρατέστερη εκδοχή τη διαρροή προπανίου, η οποία πιθανότατα δεν εντοπίστηκε εγκαίρως, προκαλώντας μια ακαριαία έκρηξη με την παραμικρή πυροδότηση (ακόμη και από έναν διακόπτη φωτός). Ωστόσο, η έρευνα εστιάζει πλέον στα κενά ασφαλείας, θέτοντας κρίσιμα ερωτήματα:
- Γιατί δεν λειτούργησαν οι ανιχνευτές αερίου, δεδομένου ότι το προπάνιο έχει χαρακτηριστική οσμή;
- Υπήρχε επαρκές σύστημα εξαερισμού και βαλβίδες ασφαλείας για την αποτροπή δημιουργίας εκρηκτικού μείγματος;
Επιθεώρηση Εργασίας και η μελέτη που «εκκρεμούσε» Σύμφωνα με στοιχεία των αρμόδιων Υπουργείων, το 2025 είχαν πραγματοποιηθεί τέσσερις έλεγχοι από την Επιθεώρηση Εργασίας, οι οποίοι όμως εστίασαν μόνο στη θερμική καταπόνηση του προσωπικού, χωρίς να εντοπίσουν δομικά προβλήματα στις εγκαταστάσεις. Αίσθηση προκαλεί η αποκάλυψη ότι η εταιρεία είχε καταθέσει στην Πυροσβεστική μελέτη για την ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας τον περασμένο Σεπτέμβριο, η οποία όμως φαίνεται πως δεν είχε ολοκληρωθεί μέχρι τη νύχτα του δυστυχήματος.
Την ίδια στιγμή, συγκλονίζουν οι αποκαλύψεις που έρχονται στο φως της δημοσιότητας με φόντο τις καταγγελίες για σοβαρές παραλείψεις στα μέτρα ασφαλείας. Η κυρία Ανδρονίκη, εργαζόμενη στην επιχείρηση επί 28 έτη και μητέρα της αδικοχαμένης Ελένης Κατσαρού, προχώρησε σε μια καταγγελία-σοκ: υποστηρίζει πως επί περισσότερο από έναν μήνα οι εργαζόμενοι προειδοποιούσαν για έντονη οσμή υγραερίου σε όλους τους χώρους του εργοστασίου, από τη λάντζα μέχρι τις τουαλέτες, χωρίς ωστόσο να υπάρξει ανταπόκριση από τους υπεύθυνους.
«Αφησε το παιδί μου τα κόκαλά του εκεί» Σε κλίμα βαθιάς οδύνης, η μητέρα του θύματος περιγράφει μια εικόνα εγκατάλειψης, κάνοντας λόγο για:
- Πλημμελή συντήρηση: Καλώδια και πολύπριζα πεταμένα στο δάπεδο και συχνές πτώσεις της τάσης του ρεύματος.
- Χρόνια διαρροή: Επιμένει πως η οσμή υγραερίου ήταν καθημερινό φαινόμενο και πως η έκρηξη δεν ξεκίνησε από τον φούρνο, καθώς οι εργαζόμενοι που βρίσκονταν κοντά σε αυτόν σώθηκαν, σε αντίθεση με την κόρη της που βρισκόταν σε απόσταση 30 μέτρων.
Στο ίδιο μήκος κύματος και η αδελφή του θύματος, η οποία επιβεβαιώνει πως η Ελένη τής είχε εκμυστηρευτεί ότι η μυρωδιά στις τουαλέτες ήταν ανυπόφορη, ενώ συγγενείς άλλων θυμάτων μεταφέρουν μαρτυρίες συναδέλφων που μιλούσαν για διαρροή ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα.
Η αντίθετη όψη: «Το εργοστάσιο ήταν τέλειο» Στον αντίποδα, η υπεύθυνη της νυχτερινής βάρδιας —η οποία απουσίαζε με άδεια το μοιραίο βράδυ— δίνει μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Υποστηρίζει πως το εργοστάσιο ήταν πρότυπο καθαριότητας και σύγχρονης τεχνολογίας, ενώ διαψεύδει κατηγορηματικά ότι υπήρχε οποιαδήποτε οσμή υγραερίου. Σύμφωνα με την ίδια, οι έλεγχοι ήταν συνεχείς και τα συστήματα πυρασφάλειας λειτουργούσαν άψογα, χαρακτηρίζοντας το συμβάν ανεξήγητο.
Η υπεύθυνη, φανερά συγκινημένη για την απώλεια της «ομάδας της», περιέγραψε το άριστο κλίμα που επικρατούσε στις σχέσεις διοίκησης και προσωπικού, τονίζοντας ότι κανένας εργαζόμενος δεν είχε εκφράσει παράπονα ή ανησυχίες.
Η τοπική κοινωνία και τα εργατικά σωματεία βρίσκονται σε αναβρασμό, ζητώντας τον ορισμό δικού τους πραγματογνώμονα για τη διερεύνηση των αιτιών, ενώ έχουν ήδη προκηρύξει απεργιακές κινητοποιήσεις, καταγγέλλοντας ελλιπή μέτρα προστασίας στους χώρους εργασίας.