Υπό το πρίσμα της στρατηγικής εξωστρέφειας της Άγκυρας, η συνάντηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τον πρόεδρο της Νιγηρίας Μπόλα Αχμέντ Τινούμπου στην Άγκυρα ανέδειξε μια προσπάθεια μετατροπής των διμερών σχέσεων σε εργαλείο διεύρυνσης της τουρκικής επιρροής στην Αφρική. Πίσω από τη ρητορική περί «στρατηγικής εταιρικής σχέσης», διαφαίνεται μια πιο φιλόδοξη ατζέντα που συνδυάζει ενέργεια, άμυνα και οικονομία, εντάσσοντας τη Νιγηρία στον ευρύτερο σχεδιασμό τουρκικού επεκτατισμού.
Η ενέργεια προβάλλεται ως βασικός μοχλός αυτής της προσέγγισης. Ο Τούρκος πρόεδρος στάθηκε ιδιαίτερα στον ρόλο της Νιγηρίας ως κορυφαίου παραγωγού πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Αφρική, συνδέοντας το ενεργειακό της δυναμικό με τις φιλοδοξίες της Άγκυρας να αποκτήσει σταθερά ερείσματα σε κρίσιμους τομείς πρώτων υλών. Η τουρκική διάθεση για επενδυτική και εμπορική εμπλοκή ερμηνεύεται ως απόπειρα μακροχρόνιας πρόσδεσης της νιγηριανής οικονομίας σε τουρκικά συμφέροντα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η αναφορά στη συνεργασία των Τουρκικών Πετρελαίων και της Botas με νιγηριανές εταιρείες αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Οι κρατικοί ενεργειακοί κολοσσοί της Τουρκίας λειτουργούν ως αιχμή της οικονομικής διπλωματίας της Άγκυρας, διευκολύνοντας όχι μόνο την πρόσβαση σε ενεργειακούς πόρους αλλά και τη θεσμική εδραίωση της τουρκικής παρουσίας στην αφρικανική ήπειρο.
Παράλληλα, η υπογραφή συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας ενισχύει τη γεωπολιτική διάσταση της προσέγγισης. Η αμυντική βιομηχανία αποτελεί διαχρονικά εργαλείο άσκησης επιρροής για την Τουρκία, καθώς δημιουργεί σχέσεις εξάρτησης και πολιτικής εγγύτητας με χώρες-κλειδιά. Στην περίπτωση της Νιγηρίας, μιας στρατηγικής χώρας για τη Δυτική Αφρική και τον Κόλπο της Γουινέας, η συνεργασία αυτή διευρύνει το αποτύπωμα της Άγκυρας σε μια περιοχή με αυξανόμενη σημασία για την παγκόσμια ασφάλεια και τις ενεργειακές ροές.
Η υπογραφή συνολικά εννέα συμφωνιών παρουσία των δύο προέδρων επιβεβαιώνει ότι η Τουρκία δεν περιορίζεται σε αποσπασματικές κινήσεις, αλλά επιδιώκει μια συστηματική και πολυεπίπεδη διείσδυση. Μέσα από τον συνδυασμό οικονομικών επενδύσεων, ενεργειακής συνεργασίας και αμυντικών δεσμών, η Άγκυρα επιχειρεί να διαμορφώσει νέες σφαίρες επιρροής στην Αφρική, ενισχύοντας τον ρόλο της ως περιφερειακής δύναμης με παγκόσμιες φιλοδοξίες.