Σε μια προσπάθεια να προσδώσει «ηθικό» μανδύα στη συστηματική γεωπολιτική της επέλαση στην Αφρική, η Άγκυρα χρησιμοποίησε τη Δευτέρα το βήμα της Εθνικής Ακαδημίας Πληροφοριών για να επιτεθεί στη Δύση και να αυτοπαρουσιαστεί ως ο δήθεν «ανιδιοτελής» προστάτης της ηπείρου.
Ο επικεφαλής της Ακαδημίας, Ταλχά Κιοσέ, μιλώντας στο συνέδριο «Türkiye-Africa Strategic Dialogue» στην Άγκυρα, ισχυρίστηκε προκλητικά ότι η Τουρκία δεν επιδιώκει γεωπολιτικό ανταγωνισμό αλλά μια σχέση ισότιμων εταίρων, την ίδια στιγμή που το καθεστώς Ερντογάν εργαλειοποιεί τις μυστικές υπηρεσίες και την αμυντική του βιομηχανία για να εδραιώσει μόνιμα προγεφυρώματα σε στρατηγικές ζώνες της ηπείρου.
Κατηγορώντας τις δυτικές προσεγγίσεις για «οριενταλισμό», η Άγκυρα επιχειρεί να καπηλευτεί το ιστορικό παρελθόν της Αφρικής για να πλασάρει το δικό της μοντέλο επιρροής, το οποίο εστιάζει στον έλεγχο των κρίσιμων εμπορικών δρόμων και των ενεργειακών πόρων.
Η ρητορική περί σεβασμού της κυριαρχίας και ανθρωπιστικής ειλικρίνειας λειτουργεί ως βολικό προπέτασμα καπνού για την εξαγωγή στρατιωτικού εξοπλισμού και τη δημιουργία εξαρτήσεων, καθώς η Τουρκία αναζητά απεγνωσμένα διέξοδο για τα εθνικά της συμφέροντα μέσω της δημογραφικής και οικονομικής δυναμικής της Αφρικής.
Η παρουσία του Σομαλού Υπουργού Δικαιοσύνης στην εκδήλωση, ο οποίος έσπευσε να χαρακτηρίσει την Τουρκία «σταθεροποιητικό παράγοντα», αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο η Άγκυρα έχει ήδη καταφέρει να καταστήσει ορισμένα κράτη της περιοχής δορυφόρους των επιδιώξεών της στο Κέρας της Αφρικής.
Πίσω από την επίφαση του «στρατηγικού διαλόγου» και των «αφρικανικών λύσεων», κρύβεται η σκληρή πραγματικότητα ενός συνεδρίου που επικεντρώνεται στην αμυντική βιομηχανία και την περιφερειακή ασφάλεια, πεδία στα οποία η Τουρκία επιδιώκει να αντικαταστήσει τους παραδοσιακούς παίκτες, επιβάλλοντας τη δική της ηγεμονική ατζέντα σε μια ήπειρο που μετατρέπεται σε νέο πεδίο δράσης του τουρκικού επεκτατισμού.
Στη διήμερη διάσκεψη συμμετείχαν αξιωματούχοι και ειδικοί από σειρά αφρικανικών χωρών, με την ατζέντα να επικεντρώνεται —μεταξύ άλλων— στην ασφάλεια, την αμυντική βιομηχανία και τις στρατηγικές συμπράξεις, τομείς που αποτυπώνουν την επιτάχυνση της τουρκικής γεωπολιτικής επέκτασης στην αφρικανική ήπειρο.