Με την εναρκτήρια συνεδρίαση του «Συμβουλίου Ειρήνης» στην Ουάσιγκτον, ο Ντόναλντ Τραμπ θέτει σε εφαρμογή το στρατηγικό του πλάνο για την επόμενη ημέρα στη Λωρίδα της Γάζας.
Κεντρικός άξονας της συνάντησης είναι η ανακοίνωση χρηματοδότησης ύψους 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τα κράτη-μέλη για την ανοικοδόμηση του θύλακα, την ώρα που ο ΟΗΕ υπολογίζει το συνολικό κόστος της καταστροφής στα 70 δισεκατομμύρια δολάρια. Το αμερικανικό σχέδιο 20 σημείων προβλέπει, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία μιας Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης για την αστυνόμευση της περιοχής, τη σταδιακή κατάπαυση του πυρός, τον αφοπλισμό της Χαμάς και την εγκαθίδρυση μιας τεχνοκρατικής διοίκησης για τη μεταβατική περίοδο.
Η πρωτοβουλία του Αμερικανού προέδρου έχει προκαλέσει ένα εμφανές διπλωματικό σχίσμα. Ενώ οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, όπως η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κρατούν σαφείς αποστάσεις απορρίπτοντας την επίσημη συμμετοχή, η Μέση Ανατολή δηλώνει ηχηρό «παρών». Σημαντικοί παίκτες της περιοχής, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος, η Τουρκία και το Κατάρ, συμμετέχουν ενεργά, βλέποντας στο πρόσωπο του Τραμπ τον μοναδικό ηγέτη που μπορεί να ασκήσει αποτελεσματική πίεση στην κυβέρνηση Νετανιάχου για την επίτευξη προόδου.
Η Ελλάδα συμμετέχει στις εργασίες του Συμβουλίου με την ιδιότητα του παρατηρητή, εκπροσωπούμενη από τον υφυπουργό Εξωτερικών Χάρη Θεοχάρη, στάση που υιοθέτησαν επίσης η Κύπρος, η Ιταλία και η Ρουμανία. Αντίθετα, η Ουγγαρία και η Βουλγαρία διαφοροποιήθηκαν από την κεντρική γραμμή των Βρυξελλών, προσχωρώντας ως πλήρη ιδρυτικά μέλη. Στο εσωτερικό του Συμβουλίου, πέρα από τον Τραμπ, δεσπόζουν προσωπικότητες όπως ο Μάρκο Ρούμπιο, ο Τζάρετ Κούσνερ —ο οποίος οραματίζεται τη Γάζα με πολυτελή θέρετρα— και ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ.
Παρά τον διερευνητικό χαρακτήρα της πρώτης αυτής συνάντησης, το κλίμα στην Ουάσιγκτον είναι ιδιαίτερα συγκεντρωτικό. Στους εκπροσώπους των κρατών-μελών έχει παραχωρηθεί ελάχιστος χρόνος ομιλίας, μόλις 90 δευτερολέπτων, με τον Αμερικανό πρόεδρο να διατηρεί τον απόλυτο έλεγχο της ατζέντας. Παρόλο που οι απουσίες της Ρωσίας και της Κίνας είναι αισθητές, οι υποστηρικτές του εγχειρήματος επιμένουν ότι το Συμβούλιο αποτελεί την πιο ρεαλιστική διέξοδο για τον τερματισμό της σύγκρουσης και την οικονομική ανασυγκρότηση των παλαιστινιακών εδαφών.