Για «συνήθεις εκτός πραγματικότητας τοποθετήσεις» κάνουν λόγο κυβερνητικές πηγές, απαντώντας στις αιτιάσεις του Αντώνης Σαμαράς σχετικά με τη σύμβαση της Ελλάδας με την Chevron και ζητήματα εθνικής κυριαρχίας.
Κυβερνητικοί κύκλοι υπογραμμίζουν ότι κυριαρχικά δικαιώματα δεν εκχωρούνται μέσω συμφωνιών με ιδιωτικές εταιρείες, επισημαίνοντας πως σε κάθε σύμβαση αυτού του τύπου προβλέπονται νομικές ρήτρες διασφάλισης υπέρ του Δημοσίου. Όπως σημειώνουν, οι πρόνοιες αυτές αποσκοπούν στην αποτροπή ενδεχόμενων αποζημιώσεων σε περίπτωση μελλοντικών οριοθετήσεων που ενδέχεται να αποφασίσει η ελληνική Πολιτεία.
Παράλληλα, υπενθυμίζουν ότι βρίσκονται σε εξέλιξη προκαταρκτικές τεχνικές συζητήσεις μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, ενώ ισχύει ήδη η μερική οριοθέτηση Ελλάδας – Αιγύπτου.
Αναφορικά με την ερευνητική δραστηριότητα του πλοίου Ievoli Relume για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης – Κύπρου, οι ίδιες πηγές παραπέμπουν στην ανακοίνωση της 24ης Ιουλίου 2024 του ΑΔΜΗΕ, φορέα υλοποίησης του έργου. Σύμφωνα με αυτήν, το πλοίο ολοκλήρωσε κανονικά τις εργασίες του σε διεθνή ύδατα μεταξύ Κάσου και Καρπάθου, βάσει του προβλεπόμενου προγραμματισμού.
Από την πλευρά του, ο πρώην πρωθυπουργός επισημαίνει ότι έχει διατυπώσει εδώ και καιρό ανησυχίες για τα εθνικά ζητήματα, υποστηρίζοντας ότι οι πρόσφατες εξελίξεις επιβεβαιώνουν τις θέσεις του. «Ως πρώην πρωθυπουργός δεν δικαιούμαι να σιωπώ για τη χώρα», αναφέρει, θέτοντας —όπως σημειώνει— δύο ζητήματα υπόψη των πολιτών.
Πρώτο, κατά τον ίδιο, αποτελεί η σύμβαση της Ελλάδας με την κοινοπραξία της Chevron για έρευνες και εξορύξεις στα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης. Ο κ. Σαμαράς υποστηρίζει ότι στη συμφωνία έχουν ενσωματωθεί όροι που, όπως αναφέρει, αφήνουν περιθώριο έμμεσης αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων, επικαλούμενος προβλέψεις περί αποχώρησης της εταιρείας από περιοχές που ενδέχεται να μην περιλαμβάνονται στην ελληνική υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ, καθώς και αναφορές σε πιθανή «απώλεια οριοθετημένης περιοχής».
Θέτοντας ευθέως ερωτήματα για το περιεχόμενο της σύμβασης, διερωτάται αν η χώρα νομοθετεί για ενδεχόμενη αποχώρηση από θαλάσσια οικόπεδα που της ανήκουν και αν τίθεται, εμμέσως, σε διαπραγμάτευση το ζήτημα των κυριαρχικών δικαιωμάτων — θέση που η κυβέρνηση απορρίπτει κατηγορηματικά.