Σε μια κρίσιμη καμπή για την παγκόσμια γεωπολιτική σκηνή, η ηγεσία της Κίνας υπό τον Πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ παρουσίασε το νέο πενταετές πλάνο, το οποίο σηματοδοτεί μια στρατηγική στροφή προς την πλήρη αυτονομία και την ισχυροποίηση της χώρας έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το Πεκίνο θέτει ως προτεραιότητα την τεχνολογική υπεροχή και τη στρατιωτική αναβάθμιση, αναγνωρίζοντας ότι η εποχή της ανεξέλεγκτης ανάπτυξης μέσω υποδομών δίνει τη θέση της σε μια πιο σύνθετη φάση τεχνολογικής και αμυντικής θωράκισης.
Στο οικονομικό πεδίο, η Κίνα στοχεύει σε μια ετήσια ανάπτυξη της τάξης του 4,5% έως 5%, νούμερο φιλόδοξο αν αναλογιστεί κανείς την κρίση στο real estate και τη μειωμένη εγχώρια κατανάλωση.
Για να στηρίξει αυτή την προσπάθεια, η κυβέρνηση σχεδιάζει να διοχετεύσει περίπου 44 δισεκατομμύρια δολάρια στις κρατικές τράπεζες, διασφαλίζοντας τη χρηματοδότηση στρατηγικών κλάδων και μετριάζοντας τους συστημικούς κινδύνους από τα χρέη της τοπικής αυτοδιοίκησης. Παράλληλα, η δημοσιονομική πολιτική θα παραμείνει υποστηρικτική με το έλλειμμα στο 4% του ΑΕΠ, επιβεβαιώνοντας τη διάθεση για συνεχή κρατική παρέμβαση.
Η απάντηση της Κίνας στους αμερικανικούς περιορισμούς στους ημιαγωγούς είναι η επιθετική στροφή προς την τεχνολογική αυτάρκεια. Το Πεκίνο επενδύει μαζικά στην Τεχνητή Νοημοσύνη και τους κβαντικούς υπολογιστές, ενώ αξιοποιεί την κυριαρχία του στις σπάνιες γαίες ως διπλωματικό και οικονομικό μοχλό πίεσης. Στο στρατιωτικό σκέλος, οι αμυντικές δαπάνες θα αυξηθούν κατά 7% το 2026, με στόχο τη δημιουργία ενόπλων δυνάμεων παγκόσμιας κλάσης έως το 2035, ενισχύοντας την αποτρεπτική ισχύ της χώρας σε ευαίσθητες περιοχές όπως η Ταϊβάν.
Πέρα από την ισχύ, το νέο πλάνο αντιμετωπίζει και υπαρξιακές προκλήσεις, όπως η δημογραφική κατάρρευση και η επισιτιστική ασφάλεια. Η κυβέρνηση υπόσχεται κίνητρα για την αύξηση των γεννήσεων και στοχεύει στην παραγωγή 725 εκατομμυρίων τόνων σιτηρών για να μειώσει την εξάρτηση από εισαγωγές, κυρίως από τις ΗΠΑ. Τέλος, στον τομέα του κλίματος, η Κίνα δεσμεύεται για ταχύτερη μείωση των εκπομπών άνθρακα, συνδέοντας την οικονομική παραγωγή απευθείας με τους περιβαλλοντικούς στόχους.
Ουσιαστικά, το Πεκίνο προετοιμάζεται για έναν παρατεταμένο παγκόσμιο ανταγωνισμό, επαναπροσδιορίζοντας την εθνική ισχύ όχι μόνο μέσω του ΑΕΠ, αλλά μέσω της ανθεκτικότητας των εφοδιαστικών αλυσίδων και της επιστημονικής πρωτοπορίας.