Αβεβαιότητα επικρατεί γύρω από τη διάρκεια και την έκβαση του πολέμου με το Ιράν, καθώς οι αντικρουόμενες δηλώσεις του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ και του Πενταγώνου προκαλούν ερωτήματα τόσο στους συμμάχους της Ουάσιγκτον όσο και στις αγορές και στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα. Σύμφωνα με αναλύσεις, κάθε εβδομάδα που περνά χωρίς σαφή προοπτική λύσης επιβαρύνει την οικονομία των ΗΠΑ και αυξάνει την αστάθεια στο διεθνές περιβάλλον, γεγονός που ενδέχεται να ενισχύσει το πολιτικό κόστος για τον Τραμπ ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.
Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε σε Ρεπουμπλικανούς σε ετήσια συνάντηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη κερδίσει τον πόλεμο, «αλλά δεν έχουμε κερδίσει αρκετά», ενώ λίγες ώρες νωρίτερα είχε υποστηρίξει σε συνέντευξή του ότι ο πόλεμος είναι «πολύ ολοκληρωμένος, σχεδόν τελειωμένος». Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ προειδοποίησε ότι η Τρίτη θα είναι «η πιο έντονη ημέρα επιθέσεων μέχρι τώρα».
Σε αυτό το κλίμα αβεβαιότητας, το Axios παρουσίασε πέντε πιθανά σενάρια για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να τερματιστεί η σύγκρουση.
Το πρώτο σενάριο αφορά μια διαπραγματευμένη εκεχειρία που θα συνοδευόταν από νέα πυρηνική συμφωνία. Ο περιορισμός ή ο τερματισμός του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν αποτελεί βασικό στόχο της Ουάσιγκτον από την έναρξη της στρατιωτικής επιχείρησης. Λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος είχαν πραγματοποιηθεί τρεις γύροι έμμεσων συνομιλιών στη Γενεύη, χωρίς όμως να υπάρξει αποτέλεσμα. Ο Τραμπ δήλωσε ότι νέες διαπραγματεύσεις είναι πιθανές, αν και εξέφρασε δυσαρέσκεια για την ανάδειξη του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ στη θέση του ανώτατου ηγέτη.
Το δεύτερο σενάριο περιγράφεται ως «μοντέλο Βενεζουέλας». Ο Τραμπ έχει αναφερθεί στο παράδειγμα της Βενεζουέλας, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες συνέλαβαν τον πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο και στη συνέχεια ανέπτυξαν συνεργασία με τη διάδοχό του, Ντέλσι Ροντρίγκες. Παρότι ο ίδιος υπαινίχθηκε ότι η ηγεσία του Ιράν μπορεί να αλλάξει, αναλυτές επισημαίνουν ότι η σύγκριση είναι περιορισμένη, καθώς η πολιτική δομή της Ισλαμικής Δημοκρατίας βασίζεται σε θεσμούς στρατιωτικής, θρησκευτικής και πολιτικής ισχύος που έχουν διαμορφωθεί ώστε να επιβιώνουν πέρα από την παρουσία ενός συγκεκριμένου ηγέτη.
Ένα τρίτο σενάριο αφορά το ενδεχόμενο λαϊκής εξέγερσης και κατάρρευσης του καθεστώτος. Η οικονομία της χώρας βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση, ενώ πριν από τον πόλεμο είχαν σημειωθεί μεγάλες διαδηλώσεις. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει υποστηρίξει ότι τα πλήγματα δημιουργούν τις προϋποθέσεις ώστε «ο ιρανικός λαός να πάρει τη μοίρα του στα χέρια του». Ωστόσο, η αντιπολίτευση δεν διαθέτει ενιαία ηγεσία ούτε οργανωμένη δύναμη στο εσωτερικό της χώρας, ενώ ορισμένοι αναλυτές προειδοποιούν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε εμφύλια σύγκρουση.
Το τέταρτο σενάριο προβλέπει στρατιωτική επιχείρηση ειδικών δυνάμεων με στόχο την κατάσχεση ή την καταστροφή του αποθέματος υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν. Σε μια τέτοια περίπτωση, ο πόλεμος θα μπορούσε να ολοκληρωθεί με την εξάλειψη της πυρηνικής απειλής. Ωστόσο, μια τέτοια επιχείρηση θα απαιτούσε παρουσία στρατευμάτων στο έδαφος μιας χώρας που εξακολουθεί να διαθέτει βαλλιστικούς πυραύλους και σημαντικές στρατιωτικές δυνατότητες.
Το πέμπτο και τελευταίο σενάριο αφορά το ενδεχόμενο ο Τραμπ να ανακοινώσει νίκη και να αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις, εφόσον κρίνει ότι οι στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν έχουν αποδυναμωθεί αρκετά. Σε αυτή την περίπτωση, η αποχώρηση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί ανεξάρτητα από το αν έχει επιτευχθεί συνολική πολιτική λύση. Οι αγορές φαίνεται να προεξοφλούν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, καθώς το οικονομικό κόστος του πολέμου αρχίζει να γίνεται αισθητό στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ωστόσο, ο ίδιος ο Τραμπ έχει προειδοποιήσει ότι αν στο Ιράν αναλάβει την εξουσία ένας ηγέτης που θεωρείται εχθρικός προς τα αμερικανικά συμφέροντα, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να βρεθούν ξανά σε σύγκρουση μέσα στα επόμενα χρόνια. Επιπλέον, οποιαδήποτε απόφαση για τον τερματισμό των επιχειρήσεων ενδέχεται να εξαρτηθεί και από τη στάση του Ισραήλ, το οποίο έχει δηλώσει ότι είναι αποφασισμένο να εξαλείψει οριστικά την ιρανική πυρηνική απειλή, ακόμη και μονομερώς.
Σύμφωνα με την ανάλυση του Axios, όπως ο πόλεμος ξεκίνησε με ελάχιστη προειδοποίηση, έτσι θα μπορούσε να τερματιστεί εξίσου αιφνιδιαστικά.