Σοβαρά ερωτήματα για τον σχεδιασμό της αμερικανικής κυβέρνησης εγείρει ρεπορτάζ του CNN, το οποίο αποκαλύπτει ότι το Πεντάγωνο και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ υποτίμησαν σημαντικά την ικανότητα και την ετοιμότητα του Ιράν να «κλείσει» το Στενό του Ορμούζ ως αντίποινα στις αμερικανικές επιθέσεις.
Ο ελλιπής σχεδιασμός
Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το δίκτυο, η ομάδα εθνικής ασφάλειας του Προέδρου Τραμπ δεν έλαβε υπόψη τις οικονομικές συνέπειες αυτού του «χειρότερου σεναρίου».
Η προτίμηση του Προέδρου για λήψη αποφάσεων μέσα από έναν πολύ στενό κύκλο συμβούλων οδήγησε στον παραγκωνισμό ευρύτερων συζητήσεων, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να βρεθεί απροετοίμαστη απέναντι στην ενεργειακή κρίση που προκλήθηκε.
Παρά τις προσπάθειες του Λευκού Οίκου να εμφανιστεί έτοιμος, κορυφαίοι αξιωματούχοι παραδέχθηκαν σε κεκλεισμένων των θυρών ενημερώσεις ότι δεν υπήρχε ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης του αποκλεισμού.
Το αδιέξοδο των ναυτικών συνοδειών
Η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά ρευστή, καθώς το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ παραμένει αδρανές στο ζήτημα της προστασίας των εμπορικών πλοίων. Οι στρατιωτικοί αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι:
Ο κίνδυνος από ιρανικά drones, πυραύλους και νάρκες είναι υπερβολικά υψηλός.
Τα διαθέσιμα ναυτικά μέσα είναι ήδη δεσμευμένα σε επιθετικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν.
Δεν υπάρχει ακριβές χρονοδιάγραμμα για την έναρξη συνοδειών, με τον Υπουργό Ενέργειας Κρις Ράιτ να δηλώνει ότι οι δυνάμεις «απλώς δεν είναι έτοιμες» ακόμα.
Η στάση της κυβέρνησης και η οικονομική «διαχείριση»
Εν μέσω των διεθνών αναταράξεων, ο Πρόεδρος Τραμπ συνεχίζει να υποβαθμίζει τις επιπτώσεις, υποστηρίζοντας πως οι διαταραχές είναι προσωρινές και πως οι υψηλότερες τιμές του πετρελαίου αποφέρουν κέρδη στις ΗΠΑ ως κορυφαίο παραγωγό. Για τον μετριασμό της κρίσης, η κυβέρνηση εξετάζει μια δέσμη μέτρων, όπως:
Την προσωρινή άρση κυρώσεων σε ρωσικό πετρέλαιο.
Την πιθανή εξαίρεση από τον ναυτιλιακό «Νόμο Τζόουνς» για την ελεύθερη ροή αγαθών.
Την απαλλαγή από περιβαλλοντικές απαιτήσεις για τους παραγωγούς βενζίνης, ώστε να μειωθεί το λειτουργικό κόστος.
Ειδικοί και πρώην αξιωματούχοι εκφράζουν τη δυσπιστία τους για την απρόσμενη παράλειψη του σχεδιασμού, τονίζοντας ότι η διασφάλιση των Στενών του Ορμούζ αποτελούσε επί δεκαετίες βασική αρχή της αμερικανικής εθνικής ασφάλειας. Προς το παρόν, η Τεχεράνη διατηρεί το Στενό κλειστό, χρησιμοποιώντας το ως «εργαλείο πίεσης» στην τρέχουσα σύγκρουση.