Ο θάνατος του Αλί Λαριτζανί, εφόσον επιβεβαιωθεί οριστικά, σηματοδοτεί μια ιστορική και στρατηγική απώλεια για το ιρανικό καθεστώς, σύμφωνα με τον έμπειρο αναλυτή του BBC, Τζέρεμι Μπάουεν.
Ο Λαριτζανί δεν ήταν απλώς ένα στέλεχος της ιεραρχίας, αλλά ο άνθρωπος που κρατούσε τις ισορροπίες στην Τεχεράνη, ιδιαίτερα μετά το κενό εξουσίας που προκάλεσε η εξόντωση του Αλί Χαμενεΐ.
Από τη Γενεύη στην κορυφή της εξουσίας
Ο Μπάουεν, ανασύροντας μνήμες από την πρώτη τους συνάντηση στον ΟΗΕ τη δεκαετία του '80, σκιαγραφεί το πορτρέτο ενός πολιτικού που ξεχώριζε για:
Την οξύνοια: Ένας διπλωμάτης με βαθιά αντίληψη, ικανός να προσεγγίζει σύνθετα ζητήματα από πολλαπλές οπτικές γωνίες.
Τον ρεαλισμό: Παρά την πρόσφατη πολεμική του ρητορική λόγω των συγκρούσεων, ο Λαριτζανί θεωρούνταν διαχρονικά μια προσωπικότητα που διέθετε την απαραίτητη πολιτική ευελιξία.
Ο «άνθρωπος των ειδικών αποστολών»
Η σημασία του Λαριτζανί έγκειται στο γεγονός ότι, στα μάτια της διεθνούς κοινότητας, αποτελούσε τον συνδετικό κρίκο με τον οποίο «μπορούσες να κάνεις δουλειά». Ήταν ο ρεαλιστής παίκτης σε ένα συχνά άκαμπτο σύστημα.
Η εξόντωσή του στερεί από την Ισλαμική Δημοκρατία τον πιο ικανό της διαπραγματευτή την πιο κρίσιμη στιγμή του πολέμου, αφήνοντας το καθεστώς εκτεθειμένο σε μια περίοδο απόλυτης αβεβαιότητας.