Σε μια ιστορική προσπάθεια να ανακτήσει την εθνική κυριαρχία και να αποδεσμεύσει τον Λίβανο από τον έλεγχο της Χεζμπολάχ, ο Πρόεδρος Τζόζεφ Αούν επιχειρεί να επιβάλει την εξουσία του κράτους απέναντι στην υποστηριζόμενη από το Ιράν οργάνωση.
Αν και η Χεζμπολάχ παραμένει στρατιωτικά ισχυρή, ο Λιβανέζος πρόεδρος και το υπουργικό συμβούλιο χαρακτήρισαν επίσημα τις επιθέσεις της κατά του Ισραήλ ως «παράνομες», τονίζοντας ότι κανένας μη κρατικός φορέας δεν έχει το δικαίωμα να σύρει τη χώρα σε πόλεμο.
Το Σχέδιο τεσσάρων σημείων και η διπλωματική ρήξη
Ο Πρόεδρος Αούν παρουσίασε ένα τολμηρό σχέδιο που προβλέπει:
- Πλήρη κατάπαυση του πυρός και αφοπλισμό της Χεζμπολάχ.
- Διεθνή ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων του Λιβάνου.
- Απευθείας συνομιλίες Λιβάνου-Ισραήλ υπό διεθνή εποπτεία.
Η αποφασιστικότητα της Βηρυτού υπογραμμίστηκε από την κήρυξη του Ιρανού πρεσβευτή ως persona non grata. Ωστόσο, η κατάσταση έχει εξελιχθεί σε ένα συμβολικό αδιέξοδο, καθώς ο Ιρανός διπλωμάτης αρνείται να αποχωρήσει, με την Τεχεράνη να θεωρεί τον Λίβανο ουσιαστικά «αποικία» της.
Η στάση του Ισραήλ και ο διεθνής παράγοντας
Παρά το γεγονός ότι οι δύο χώρες βρίσκονται τεχνικά σε εμπόλεμη κατάσταση από το 1948, η πρόταση του Αούν για ανακωχή ενός μηνός με στόχο τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ έχει προκαλέσει αίσθηση. Το Ισραήλ, αν και συνεχίζει τις επιχειρήσεις κατά της Χεζμπολάχ —τις οποίες ορίζει ως αυτοάμυνα και όχι ως πόλεμο κατά του λιβανέζικου κράτους—, δεν έχει κλείσει οριστικά την πόρτα του διαλόγου. Η επίσημη ισραηλινή θέση παραμένει ότι η ευθύνη για τον αφοπλισμό της οργάνωσης βαραίνει την κυβέρνηση του Λιβάνου.
Την ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλα 10 κράτη (συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου) εξέδωσαν κοινή δήλωση, επιρρίπτοντας την αποκλειστική ευθύνη για τη σύγκρουση στη Χεζμπολάχ και στηρίζοντας την ανάγκη για απευθείας πολιτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Βηρυτού και Τελ Αβίβ.
Το πολιτικό διακύβευμα
Με τις εκλογές στον Λίβανο να μετατίθενται για το 2028, ο Αούν κέρδισε μια διετή «ανάσα» για να περιορίσει την επιρροή της οργάνωσης. Αν και οι απευθείας συνομιλίες φαντάζουν δύσκολες, μια ενδεχόμενη συνεργασία Λιβάνου-Ισραήλ θα μπορούσε να οδηγήσει στην εξάλειψη της απειλής στα σύνορα και στην απόσυρση των ισραηλινών δυνάμεων από τη ζώνη ασφαλείας στον νότιο Λίβανο. Το ερώτημα παραμένει αν η διεθνής κοινότητα θα στηρίξει έμπρακτα αυτή την προσπάθεια πριν η Χεζμπολάχ καταφέρει να την τορπιλίσει.