Την ανάγκη συγκρότησης ενός ευρύτερου προοδευτικού πολιτικού χώρου αναδεικνύει το μανιφέστο που δημοσιοποίησε το Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα, θέτοντας ως βασικό πυλώνα τη σύγκλιση της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής και της Ανανεωτικής Αριστεράς, καθώς και της Πολιτικής Οικολογίας.
Το κείμενο, με τίτλο «Η Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής», περιγράφει το πλαίσιο για τη διαμόρφωση ενός νέου πολιτικού φορέα, η ανακοίνωση του οποίου, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, αναμένεται τις επόμενες εβδομάδες από τον πρώην πρωθυπουργό. Το μανιφέστο συντάχθηκε υπό την αιγίδα του Ινστιτούτου και αποτυπώνει βασικούς άξονες των θέσεων που πρόκειται να παρουσιαστούν.
Σύμφωνα με το κείμενο, οι πολιτικές δυνάμεις που τοποθετούνται στον χώρο της Αριστεράς καλούνται να συγκροτήσουν μια νέα πλειοψηφική πρόταση διακυβέρνησης, με έμφαση σε πολιτικές αναδιανομής και στήριξης των κοινωνικών στρωμάτων που πλήττονται περισσότερο, αλλά και των μεσαίων τάξεων.
Κεντρικές προτεραιότητες που αναδεικνύονται είναι η ενίσχυση του κόσμου της εργασίας, η προστασία και ενδυνάμωση των δημόσιων αγαθών, όπως η ενέργεια, το νερό, η υγεία και η εκπαίδευση, καθώς και η θωράκιση της δημοκρατίας και της διαφάνειας.
Στο μανιφέστο διατυπώνεται, επίσης, έντονος προβληματισμός για ζητήματα λειτουργίας του πολιτικού συστήματος και κοινωνικής ανασφάλειας, με αιχμές για φαινόμενα πελατειακών σχέσεων, ανομίας και διαπλοκής, ενώ τίθεται ως στόχος η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών και η διασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης.
Το κείμενο έχει επιμεληθεί 12μελής ομάδα στελεχών υπό τον Γιώργο Σιακαντάρη. Ωστόσο, διευκρινίζεται ότι δεν αποτελεί την ιδρυτική διακήρυξη του υπό σύσταση πολιτικού φορέα, η οποία αναμένεται να παρουσιαστεί σε μεταγενέστερο χρόνο, πιθανότατα προς τα τέλη Μαΐου.
Η ανάρτηση του Αλέξη Τσίπρα
Με μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προλόγισε ο Αλέξης Τσίπρας το «Μανιφέστο της Ομάδας Εργασίας του ΙΝΑΤ για την συμπαράταξη της σοσιαλδημοκρατίας, της ριζοσπαστικής αριστεράς και της πολιτικής οικολογίας».
Στην ανάρτηση του ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρει: «Δίνουμε σήμερα στην δημοσιότητα το κείμενο που ετοίμασε η Ομάδα Εργασίας του ΙΝΑΤ για τη συμπαράταξη των τριών βασικών ρευμάτων της σύγχρονης αριστεράς: Της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας.
Οι προκλήσεις και οι δυσκολίες που είχαν να αντιμετωπίσουν τα μέλη της επιτροπής που συγκροτήσαμε στο ΙΝΑΤ με επικεφαλής τον Γ. Σιακαντάρη ήταν πολλές.
Η επεξεργασία των θέσεων που επετεύχθη μέσα από έναν ενδελεχή και ουσιαστικό διάλογο, από τα τέλη Ιανουαρίου έως και σήμερα, οδήγησε σε ένα κείμενο που από την αρχή έως το τέλος του επιδιώκει την σύνθεση.
Κεντρική μας επιδίωξη μέσα από αυτό το κείμενο, ήταν και παραμένει, η συλλογική ανανέωση του πολιτικού λόγου και η διαμόρφωση ενός συνεκτικού πλαισίου αρχών και κατευθύνσεων, που θα προασπίζεται όσα μας ανήκουν από κοινού, συγκροτώντας μια πειστική εναλλακτική στην κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και της ακροδεξιάς. Μια νέα αξιακή αφετηρία με διάρκεια και προοπτική.
Ευχαριστώ όλους όσους συνέβαλαν στην προσπάθεια αυτή, τον Συντονιστή Γιώργο Σιακαντάρη, δρ. κοινωνιολογίας- Συγγραφέα και τα μέλη:
- Νίκο Αλατά, Διεθνολόγος Πολιτικός Επιστήμονας
- Πολυμέρη Βόγλη, Καθηγητής Κοινωνικής Ιστορίας Παν. Θεσσαλίας
- Δώρα Κοτσακά, Πολιτική Επιστήμονας, Αναπληρώτρια Συντονίστρια ΙΝΑΤ
- Φανή Κουντούρη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πολιτικής Επικοινωνίας Πάντειο Πανεπιστήμιο.
- Νίκο Μαραντζίδη, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Παν. Μακεδονίας
- Ιωάννα Ναούμ, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Συγκριτικής Γραμματολογίας ΑΠΘ
- Νίκο Ράπτη, Επιχειρηματίας, εκπαιδευτικός
- Φωτεινή Σιάνου, Συνδικαλίστρια -Φεμινίστρια, Πρώην Πρόεδρος της Επιτροπής Γυναικών της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων
- ‘Αρη Στυλιανού Καθηγητή Πολιτικής Φιλοσοφίας ΑΠΘ
- Βασίλη Τσαουσίδη, Καθηγητή στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών του ΔΠΘ
- Θόδωρο Τσέκο, Ομότιμο Καθηγητή Δημόσιας Διοίκησης Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
- Λάμπρο Φλιτούρη, Αναπληρωτή Καθηγητή Ευρωπαϊκής Ιστορίας, Παν. Ιωαννίνων».
Το κείμενο μεταξύ άλλων αναφέρει: «Γιατί για την σύγχρονη Αριστερά η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού, αλλά η διεύρυνση των ορίων του εφικτού.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η σοσιαλδημοκρατία οφείλει να απομακρυνθεί από τις λογικές διαχείρισης και να συναντηθεί με το πνεύμα του ριζοσπαστισμού στην αντιμετώπιση των ανισοτήτων και της διαφθοράς· η ριζοσπαστική και ανανεωτική Αριστερά να επεξεργαστεί ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες πολιτικές για την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη θεσμική ανασύνταξη της χώρας· και η πολιτική οικολογία να ενσωματωθεί στον πυρήνα ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης που θα συνδυάζει βιωσιμότητα, ενεργειακή ασφάλεια και κοινωνική δικαιοσύνη.
Ακολούθως διευκρινίζει: Τι είναι και τι θέλει η Κυβερνώσα Αριστερά:
Δίνει προτεραιότητα στην ενίσχυση του κόσμου της εργασίας, στη μείωση των ανισοτήτων, στην κοινωνική δικαιοσύνη, στην αναδιανομή των εισοδημάτων, στην εξάλειψη των έμφυλων, φυλετικών και κοινωνικών διακρίσεων, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στη διασφάλιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, υπερασπίζεται τα δημόσια αγαθά – την ενέργεια, το νερό, το περιβάλλον – ως θεμέλια συλλογικής ασφάλειας, προστατεύει το δημόσιο συμφέρον, την υγεία, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό, ενισχύει τη δημοκρατία, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία, την ισότιμη εκπροσώπηση και μεταχείριση, ως προϋποθέσεις εμπιστοσύνης, προωθεί ένα κράτος δίκαιο και ισχυρό, όπου η παροχή κοινωνικών υπηρεσιών εγγυάται την ασφάλεια ζωής και κοινωνικής προοπτικής με πόρους που θα αντλούνται και από τη φορολογία των υπερκερδών, αλλά κυρίως από την προοδευτική φορολογία, εγγυάται αξιοπρεπείς μισθούς και ασφαλείς συνθήκες εργασίας, δεσμεύεται για την ενίσχυση των πρωτοβουλιών για τα κοινά και την αλληλέγγυα οικονομία και στηρίζει ένα κράτος αποκεντρωμένο με ισχυρούς Αυτοδιοικητικούς Θεσμούς.
Δίνει όμως και το πολιτικό στίγμα του υπό ίδρυση φορέα με τίτλο: Για μια προοδευτική συμπαράταξη στα αριστερά του κέντρου: Η συγκρότηση ενός νέου πολιτικού προοδευτικού χώρου απαιτεί μια νέα σύνθεση στα αριστερά του πολιτικού σκηνικού, ικανή να ενώσει τη συγκρουσιακή κληρονομιά και την κριτική του καπιταλισμού που άσκησε η ριζοσπαστική, αλλά και η ανανεωτική Αριστερά, την εμπειρία διακυβέρνησης, θεσμικής παρέμβασης και κοινωνικού κράτους που εφάρμοσε η Σοσιαλδημοκρατία, και την οικολογική σκέψη, ως οριζόντιο και όχι ως συμπληρωματικό άξονα πολιτικής, των Πράσινων. Οι τρεις αυτές δυνάμεις που δεν τοποθετούνται ασφαλώς στο πολιτικό Κέντρο, αλλά στα αριστερά του, καλούνται να ασκήσουν αριστερές πολιτικές αναδιανομής και ενίσχυσης των μη ευνοημένων και των μεσαίων στρωμάτων στα κέντρα και όχι στο περιθώριο των κοινωνιών. Ορισμένοι το αποκαλούν αυτό διαχείριση, εμείς το ονομάζουμε επαναστατική αλλαγή».