Με μια αυστηρά δομημένη επιστολή προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Κύπρου στα Ηνωμένα Έθνη ξεκαθάρισε τη θέση της Λευκωσίας, απαντώντας σε προκλητικούς ισχυρισμούς που είχε διατυπώσει η Άγκυρα τον περασμένο Φεβρουάριο.
Στο διπλωματικό αυτό έγγραφο υπογραμμίζεται κατηγορηματικά ότι στο νησί υφίσταται ένα και μοναδικό Κράτος, το οποίο εκπροσωπείται αποκλειστικά από τη νόμιμη Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την ίδρυσή της το 1960.
Η κυπριακή πλευρά επισημαίνει ότι η παράνομη εισβολή και η συνεχιζόμενη κατοχή των εδαφών της από την Τουρκία δεν αλλοιώνουν στο ελάχιστο την κυριαρχία της Δημοκρατίας σε ολόκληρη την επικράτειά της, όπως αυτή κατοχυρώνεται από το διεθνές δίκαιο.
Παράλληλα, υπενθυμίζεται ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας, μέσω των ιστορικών ψηφισμάτων 541 και 550, έχει καταδικάσει την αποσχιστική ενέργεια και έχει κηρύξει τη λεγόμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» νομικά άκυρη, καλώντας τη διεθνή κοινότητα να σεβαστεί την ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου.
Κατά συνέπεια, η υποταγμένη στην Άγκυρα οντότητα στερείται διεθνούς νομικής προσωπικότητας, γεγονός που καθιστά οποιαδήποτε συμφωνία επιχειρεί να συνάψει απολύτως άκυρη εξ υπαρχής.
Η απόρριψη των τουρκικών αυθαιρεσιών στο Δίκαιο της Θάλασσας
Στο δεύτερο σκέλος της επιστολής, η Λευκωσία αποδομεί πλήρως τις θαλάσσιες διεκδικήσεις της Τουρκίας, τονίζοντας ότι οι γεωγραφικές συντεταγμένες που καταθέτει η Άγκυρα στερούνται οποιασδήποτε νομικής βάσης και δεν παράγουν κανένα έννομο αποτέλεσμα.
Η κυπριακή διπλωματία καταγγέλλει ότι η Τουρκία προσπαθεί για ακόμη μια φορά να επιβάλει την ανυπόστατη θεωρία ότι τα νησιά δεν δικαιούνται θαλάσσιες ζώνες πέρα από τα χωρικά τους ύδατα. Αυτή η αυθαίρετη στάση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το άρθρο 121 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας και βασίζεται σε μια σκόπιμα παραμορφωμένη και επιλεκτική ανάγνωση της διεθνούς νομολογίας.
Με την κίνηση αυτή, η Κυπριακή Δημοκρατία θωρακίζει τις θέσεις της στον ΟΗΕ, αναδεικνύοντας ότι οι τουρκικές μεθοδεύσεις προσκρούουν ευθέως στους κανόνες αναγκαστικού δικαίου και τις αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου.