Σύμφωνα με αναλύσεις κινεζικών στρατιωτικών και πληροφοριακών κύκλων, οι Συμφωνίες του Αβραάμ δεν εκλαμβάνονται απλώς ως πρωτοβουλίες εξομάλυνσης σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και αραβικών κρατών, αλλά ως η βάση για τη δημιουργία ενός ευρύτερου τεχνολογικού και αμυντικού άξονα.
Στο επίκεντρο αυτής της δομής βρίσκεται η σύζευξη της ισραηλινής καινοτομίας με τα κεφάλαια των χωρών του Κόλπου, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών, με βασικό στόχο τον περιορισμό της κινεζικής επιρροής.
Το Πεκίνο παρακολουθεί στενά την πιθανή διεύρυνση των συμφωνιών προς άλλες περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της Ασίας, εκτιμώντας ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να επηρεάσει άμεσα την εθνική του ασφάλεια. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η προοπτική δημιουργίας ενός εκτεταμένου δικτύου πληροφοριών, ικανού να παρακολουθεί κινεζικές στρατιωτικές και τεχνολογικές δραστηριότητες, ιδίως σε κρίσιμες θαλάσσιες οδούς και λιμένες.
Κινεζικές μελέτες υποστηρίζουν ότι οι Συμφωνίες του Αβραάμ έχουν ήδη υπερβεί το επίπεδο της διπλωματίας και εξελίσσονται σε ένα πολυεπίπεδο στρατηγικό σχήμα, που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ και αποσκοπεί στη γεωπολιτική ανάσχεση της Κίνας στη Μέση Ανατολή. Στο πλαίσιο αυτό, έργα που συνδυάζουν τεχνολογία από το Ισραήλ και χρηματοδότηση από τον Κόλπο εκτιμάται ότι μπορούν να περιορίσουν την κινεζική παρουσία σε τομείς όπως οι τηλεπικοινωνίες και οι υποδομές.
Παράλληλα, Κινέζοι αναλυτές θεωρούν ότι οι συμφωνίες αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας αναδιάρθρωσης των περιφερειακών συμμαχιών, με στόχο τη δημιουργία ενός ενιαίου οικονομικού και αμυντικού άξονα που θα απομονώνει ανταγωνιστικές δυνάμεις όπως η Κίνα και το Ιράν. Η ανάπτυξη εναλλακτικών εμπορικών και μεταφορικών διαδρομών, όπως οι διασυνδεδεμένοι διάδρομοι Μέσης Ανατολής–Ευρώπης, εκτιμάται ότι ενδέχεται να υπονομεύσει την κινεζική Πρωτοβουλία «Ζώνη και Δρόμος».
Στο ίδιο πλαίσιο, η κινεζική πλευρά βλέπει την ενίσχυση των Συμφωνιών του Αβραάμ ως μέρος μιας «διπλής στρατηγικής ανάσχεσης», που στοχεύει τόσο την Κίνα όσο και το Ιράν. Η ενδεχόμενη συγκρότηση ενός περιφερειακού συστήματος ασφάλειας, αντίστοιχου με ένα «ΝΑΤΟ της Μέσης Ανατολής», θεωρείται ότι θα περιορίσει τη γεωοικονομική επέκταση του Πεκίνου.
Η Κίνα εκφράζει επίσης ανησυχία ότι η εξέλιξη αυτή μπορεί να εντείνει τον ανταγωνισμό σε επίπεδο εξοπλισμών και τεχνολογίας, ενώ η ενσωμάτωση προηγμένων δυτικών και ισραηλινών συστημάτων επιτήρησης στην περιοχή ενδέχεται να απειλήσει την ασφάλεια των κινεζικών δικτύων.
Τέλος, Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον κίνδυνο αποκλεισμού κινεζικών εταιρειών από κρίσιμες αγορές, ειδικά στους τομείς των τηλεπικοινωνιών και της ψηφιακής υποδομής.