Σε έναν αγώνα δρόμου για την επιβίωση των οικονομιών τους έχουν αποδυθεί το Ιράκ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αναζητώντας εναλλακτικές διόδους προκειμένου να ξεπεράσουν το σοβαρό πλήγμα που έχει επιφέρει στο παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ.
Οι δύο χώρες επισπεύδουν τα σχέδιά τους για την επέκταση των δικτύων αγωγών, καθώς η θαλάσσια κυκλοφορία στην περιοχή παραμένει καθηλωμένη σε πολύ χαμηλά επίπεδα, με τα πλοία να αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο επιθέσεων και κυρώσεων, γεγονός που συντηρεί την ασφυκτική πίεση στις διεθνείς αγορές ενέργειας.
Η κυβέρνηση του Ιράκ έδωσε το πράσινο φως για την άμεση επιτάχυνση των εξαγωγών αργού πετρελαίου μέσω του αγωγού που συνδέει το Κουρδιστάν με την Τουρκία, μια κίνηση που αναμένεται να υπερτριπλασιάσει τη ροή, αυξάνοντάς την από τα 220.000 στα 770.000 βαρέλια την ημέρα.
Η διέξοδος αυτή προς το τουρκικό λιμάνι του Τσεϊχάν στη Μεσόγειο κρίνεται ζωτικής σημασίας για τη χώρα, καθώς η ιρακινή οικονομία είναι απόλυτα εξαρτημένη από το πετρέλαιο, το οποίο κάλυπτε περισσότερο από το μισό του πραγματικού ΑΕΠ της χώρας το 2025.
Η ανάγκη για εναλλακτικές είναι ξεκάθαρη, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι εξαγωγές του Ιράκ μέσω του Ορμούζ κατέρρευσαν τον Απρίλιο στα 10 εκατομμύρια βαρέλια, από 93 εκατομμύρια που ήταν πριν από το ξέσπασμα του πολέμου.
Την ίδια στιγμή, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ανεβάζουν ταχύτητα για την ολοκλήρωση ενός νέου αγωγού που θα καταλήγει στο λιμάνι της Φουτζέιρα, με στόχο να διπλασιαστεί η εξαγωγική ικανότητα της κρατικής εταιρείας ADNOC έως το 2027.
Αν και οι υποδομές στη Φουτζέιρα έχουν δεχθεί πλήγματα από ιρανικά drones, τα Εμιράτα θεωρούνται σε καλύτερη μοίρα από το Ιράκ, επειδή ο συγκεκριμένος τερματικός σταθμός βρίσκεται γεωγραφικά έξω από τον Περσικό Κόλπο. Ωστόσο, η ασφάλεια αυτών των δικτύων παραμένει σχετική, καθώς τον Απρίλιο χτυπήθηκε και ο αγωγός Ανατολής-Δύσης της Σαουδικής Αραβίας.
Παρά τις πυρετώδεις προσπάθειες, οι εναλλακτικοί αυτοί διάδρομοι απέχουν πολύ από το να καλύψουν το τεράστιο κενό που άφησε ο αποκλεισμός του Ορμούζ, από όπου διέρχονταν καθημερινά περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια.
Η συνολική χωρητικότητα των υφιστάμενων εναλλακτικών διαδρομών σε Σαουδική Αραβία και Εμιράτα φτάνει μόλις τα 3,5 έως 5,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως. Η δημιουργία νέων, επαρκών ενεργειακών διόδων αποτελεί μια εξαιρετικά δύσκολη εξίσωση, καθώς απαιτεί υπέρογκες επενδύσεις, πολυετείς εργασίες και περίπλοκες διακρατικές συμφωνίες για τους αγωγούς που διασχίζουν ξένα εδάφη.