Μια απροσδόκητη διπλωματική σύγκλιση μεταξύ των ισχυρότερων κρατών του πλανήτη έφερε στο φως ο Ντόναλντ Τραμπ.
Σε συνέντευξή του στους New York Times, ο Αμερικανός πρόεδρος μοίρασε δημόσιους επαίνους στους ηγέτες της Κίνας και της Ρωσίας, Σι Τζινπίνγκ και Βλαντίμιρ Πούτιν, αναγνωρίζοντας τη συμβολή τους στην εξομάλυνση της κρίσης στο Στενό του Ορμούζ.
Στον αντίποδα, ο Τραμπ δεν έκρυψε για άλλη μια φορά τη βαθιά του δυσαρέσκεια για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, δηλώνοντας χαρακτηριστικά πως είναι «πολύ δύσκολο να συνεργαστείς μαζί του».
Το παρασκήνιο της μεγάλης συμφωνίας
Η στάση του Αμερικανού προέδρου αποκαλύπτει ένα έντονο παρασκηνιακό διπλωματικό θρίλερ, όπου Ουάσιγκτον, Πεκίνο και Μόσχα βρήκαν κοινό έδαφος για να αποτρέψουν μια γενικευμένη ανάφλεξη.
Ο Τραμπ χαρακτήρισε τον Σι Τζινπίνγκ «πραγματικό κύριο», εξαίροντας το γεγονός ότι η Κίνα επέλεξε να μη στείλει πολεμικά πλοία για να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό, αποφεύγοντας έτσι μια μοιραία στρατιωτική σύγκρουση με τις ΗΠΑ.
Ευρωπαίοι στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι ο ρόλος της Κίνας και της Ρωσίας ήταν πολύ πιο καθοριστικός από όσο φαίνεται. Το Πεκίνο κίνησε τα νήματα μέσω Πακιστάν για να μεσολαβήσει στις συνομιλίες, ενώ αμφότερες οι δυνάμεις στήριξαν τη μετριοπαθή πτέρυγα της ιρανικής κυβέρνησης απέναντι στους εγχώριους σκληροπυρηνικούς.
Χωρίς αυτή την παρέμβαση, το Ιράν δεν θα είχε αντέξει την πίεση του πολέμου και τα σχέδια του Νετανιάχου θα είχαν υλοποιηθεί, βυθίζοντας τη Μέση Ανατολή στο χάος. Όπως σημειώνουν χαρακτηριστικά οι αναλυτές, επικαλούμενοι το ρητό του Ηράκλειτου, «η κρυφή αρμονία είναι ισχυρότερη από τη φανερή».
Από τη Μέση Ανατολή στο μέτωπο της Ουκρανίας
Η στρατηγική αποκλιμάκωσης του Τραμπ φαίνεται πως επεκτείνεται άμεσα και στην Ευρώπη. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, ο Αμερικανός πρόεδρος εξέφρασε την επιθυμία του να ανοίξει ξανά ο διάλογος για την ειρήνευση στην Ουκρανία, προαναγγέλλοντας πιέσεις προς τους Ευρωπαίους ηγέτες κατά την επικείμενη σύνοδο της G7 στο Εβιάν.
Η χρονική συγκυρία αυτής της επαφής δεν θεωρείται τυχαία. Αναλυτές συνδέουν τα μέτωπα του Ιράν και της Ουκρανίας ως τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, τονίζοντας ότι η παράταση των συγκρούσεων συντηρείται από συγκεκριμένους κύκλους.
Μάλιστα, όπως ο Νετανιάχου επιχειρεί να τορπιλίσει την ειρήνη στη Μέση Ανατολή, έτσι και το βρετανικό κατεστημένο δείχνει διαθέσεις σαμποτάζ στην Ευρώπη, με πιο πρόσφατο δείγμα τη στρατιωτική επίθεση Βρετανών πεζοναυτών εναντίον ρωσικού δεξαμενόπλοιου.