Σε πεδίο έντονου επενδυτικού ενδιαφέροντος για τη γερμανική βιομηχανία μετατρέπεται ο ενεργειακός σχεδιασμός της Τουρκίας, με φόντο την πρώτη επίσημη επίσκεψη της Γερμανίδας Υπουργού Οικονομίας και Ενέργειας, Καταρίνα Ράιχε, στην Άγκυρα.
Την υπουργό συνόδευσε μια ισχυρή επιχειρηματική αποστολή 30 κορυφαίων γερμανικών εταιρειών του ενεργειακού κλάδου, οι οποίες στοχεύουν σε σημαντικό μερίδιο από το γιγαντιαίο επενδυτικό πρόγραμμα της Άγκυρας, ύψους 80 δισεκατομμυρίων ευρώ για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και 28 δισεκατομμυρίων ευρώ για την αναβάθμιση των δικτύων μέσα στην επόμενη ενταετία.
Κατά τις επαφές, ο Τούρκος Υπουργός Εμπορίου, Ομέρ Μπολάτ, και ο Υπουργός Ενέργειας, Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, εξήραν την υφιστάμενη συνεργασία στους τομείς της αιολικής και ηλιακής ενέργειας, στέλνοντας μήνυμα για περαιτέρω διεύρυνση των γερμανικών επενδύσεων. Η Γερμανία αποτελεί ήδη τον μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της Τουρκίας, με περίπου 8.600 γερμανικές επιχειρήσεις να δραστηριοποιούνται στη χώρα. Στο πλαίσιο αυτό, ο διευθύνων σύμβουλος του γερμανικού ενεργειακού κολοσσού Uniper, Μίχαελ Λιούις, εξέφρασε την πρόθεση για μεγαλύτερη εμπλοκή στη διανομή φυσικού αερίου, ενώ ο επικεφαλής της Siemens Energy για την Ευρώπη, Φρέντερικ Ντόι, υπογράμμισε ότι η Τουρκία μπορεί να λειτουργήσει ως ένας κρίσιμος ενεργειακός διάδρομος Ανατολής-Δύσης.
Ωστόσο, η γερμανική «απόβαση» συνοδεύεται από σημαντικά γεωπολιτικά αγκάθια. Το πρώτο αφορά τη ρωσική εξάρτηση, καθώς η Τουρκία προμηθεύεται το 40% του αερίου της από τη Ρωσία μέσω του TurkStream. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ασκεί έντονες πιέσεις στην Άγκυρα να τερματίσει τις αγορές από τη Μόσχα λόγω του πολέμου στην Ουκρανία. Για να προχωρήσει η πλήρης συνεργασία με γερμανικές εταιρείες όπως η Uniper, η Τουρκία θα πρέπει να αποδείξει ότι το αέριο που διακινείται στο δίκτυό της συμμορφώνεται με τις ευρωπαϊκές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Παράλληλα, η Άγκυρα επιχειρεί να διαφοροποιήσει τις πηγές της αυξάνοντας τις εισαγωγές από το Αζερμπαϊτζάν προς την Ευρώπη, στρεφόμενη στο αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) και ξεκινώντας την εκμετάλλευση του δικού της κοιτάσματος στη Μαύρη Θάλασσα.
Η τουρκική πλευρά επιχειρεί επίσης να εκμεταλλευτεί τη διεθνή συγκυρία, θεωρώντας ότι η κρίση στα Στενά του Ορμούζ λόγω της σύγκρουσης με το Ιράν αποτελεί μεσοπρόθεσμη ευκαιρία. Η Άγκυρα φιλοδοξεί να παρουσιαστεί ως μια ασφαλής εναλλακτική λύση για τις ενεργειακές ροές και τα κεφάλαια του Περσικού Κόλπου προς την Ευρώπη.
Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τις επίσημες δηλώσεις μπροστά στις κάμερες αποφεύχθηκαν οι αναφορές σε ακανθώδη ζητήματα. Δεν έγινε καμία μνεία στο Κυπριακό και στις διαφωνίες για τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου, παρά το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία σχεδιάζει την έναρξη παραγωγής αερίου με μεταφορά στην Αίγυπτο, την ώρα που η Άγκυρα επιμένει να διεκδικεί την περιοχή, έχοντας εξαγγείλει τη δημιουργία αγωγού από την Αλάνια προς τα Κατεχόμενα έως το 2028. Τέλος, η Γερμανίδα υπουργός απέφυγε τη δημόσια κριτική για τα ζητήματα του κράτους δικαίου και της ελευθερίας του τύπου στην Τουρκία, περιοριζόμενη στη δήλωση ότι τα ευαίσθητα θέματα μεταξύ καλών συνεργατών συζητούνται αποκλειστικά κεκλεισμένων των θυρών.