Μια στρατηγική ανατροπή μεγάλων διαστάσεων συντελείται στη Μαύρη Θάλασσα, με τη Ρωσία να χάνει προσωρινά τον έλεγχο της Θάλασσας του Αζόφ. Οι αλλεπάλληλες ουκρανικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη ανάγκασαν τη Μόσχα να αναστείλει τη ναυσιπλοΐα στα δύο κρίσιμα περάσματα της περιοχής: το κανάλι Ντον-Αζόφ, που οδηγεί στο εσωτερικό δίκτυο της Ρωσίας, και τα Στενά του Κερτς, που αποτελούν την έξοδο προς τη Μαύρη Θάλασσα.
Η εξέλιξη αυτή πλήττει καίρια μια περιοχή που η Μόσχα θεωρούσε απόλυτα ασφαλή μετά το 2022 και την οποία ο Βλαντίμιρ Πούτιν είχε χαρακτηρίσει «εσωτερική θάλασσα της Ρωσίας».
Σύμφωνα με τον διοικητή των ουκρανικών δυνάμεων drones, Ρόμπερτ Μπρόβντι, οι δυνάμεις του Κιέβου κατάφεραν να πλήξουν 116 ρωσικά σκάφη μέσα σε διάστημα μόλις εννέα ημερών.
Αν και οι ισχυρισμοί δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν ανεξάρτητα, οπτικό υλικό που κυκλοφόρησε δείχνει άμεσα πλήγματα, ενώ δορυφορικές εικόνες αποτυπώνουν τεράστιες ουρές εμπορικών πλοίων που έχουν εγκλωβιστεί και στις δύο πλευρές του περάσματος.
Η παράλυση της ναυσιπλοΐας απειλεί να προκαλέσει παγκόσμιο οικονομικό σοκ και ζημιές δισεκατομμυρίων στη Ρωσία, η οποία αποτελεί τον μεγαλύτερο εξαγωγέα σιταριού στον κόσμο. Καθώς το 25% των ρωσικών εξαγωγών σιτηρών διακινείται μέσω της Θάλασσας του Αζόφ, οι αναλυτές παρομοιάζουν τη σημασία της περιοχής για τα αγροτικά προϊόντα με εκείνη του Περσικού Κόλπου για το πετρέλαιο.
Ήδη οι διεθνείς τιμές των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης για το σιτάρι παρουσιάζουν ανοδικές τάσεις, ενώ οι ειδικοί αμφισβητούν τους ρωσικούς ισχυρισμούς ότι οι όγκοι αυτοί μπορούν να διοχετευθούν εύκολα από άλλα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας.
Από την πλευρά του, το αμερικανικό Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW) εκτιμά ότι πρόκειται για μια νέα, συντονισμένη φάση των ουκρανικών επιχειρήσεων με στόχο την πλήρη απομόνωση της κατεχόμενης Κριμαίας και το χτύπημα των ρωσικών γραμμών ανεφοδιασμού.
Η Μόσχα αντέδρασε οργισμένα, με τον υπουργό Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, να κατηγορεί το Κίεβο για «τρομοκρατία χειρότερη και από την πειρατεία», υποστηρίζοντας ότι στόχος των επιθέσεων είναι απλώς η πρόκληση τυφλής ζημιάς. Το Κίεβο, αντίθετα, επιμένει ότι στοχεύει αποκλειστικά στρατιωτικές υποδομές και μέσα υποστήριξης του ρωσικού στρατού.