Σε κομβικό σημείο βρίσκεται η κρίση στη Μέση Ανατολή, καθώς η Σαουδική Αραβία και τα υπόλοιπα κράτη του Περσικού Κόλπου απευθύνουν πιεστική έκκληση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα για την άμεση αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ και το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.
Η εμπλοκή του Πεκίνου κρίνεται καθοριστική, καθώς η Κίνα αποτελεί τον κύριο εισαγωγέα ενέργειας από την περιοχή, αλλά ταυτόχρονα και τον στενότερο εμπορικό εταίρο της Τεχεράνης.
Παρά τις διπλωματικές επαφές και τις πιέσεις του Αραβικού Κόσμου προς το Πεκίνο για συγκράτηση του Ιράν και των ανταρτών Χούθι, η Κίνα αποφεύγει μέχρι στιγμής τη σκληρή δημόσια αντιπαράθεση, επιλέγοντας μια προσεκτική στάση διαμεσολάβησης.
Την ίδια στιγμή, το Ριάντ αυξάνει την πίεση προς την Ουάσινγκτον ζητώντας οριστική λύση απέναντι στην ιρανική απειλή, εκφράζοντας την προτίμησή του ακόμη και για στρατιωτική δράση που θα προστατεύσει τις ενεργειακές υποδομές.
Παράλληλα, διαμορφώνεται ένας ευρύτερος αραβικός συνασπισμός —με τη συμμετοχή της Αιγύπτου και της Ιορδανίας— ο οποίος ενισχύει τον συντονισμό πληροφοριών και τις στρατιωτικές επαφές, καθώς τουλάχιστον τέσσερις αραβικές χώρες φέρονται να έχουν ήδη συμμετάσχει σε στοχευμένα πλήγματα κατά φιλοϊρανικών στόχων.
Η κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω μετά τις πρόσφατες επιθέσεις εναντίον πετρελαϊκών εγκαταστάσεων στην ανατολική Σαουδική Αραβία, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από τους Χούθι σε συνεργασία με πολιτοφυλακές από το Ιράκ, αναδεικνύοντας τον συντονισμό του λεγόμενου «άξονα αντίστασης».
Ενώ η Αμερικανική πλευρά διατηρεί επί του παρόντος τη στρατηγική του οικονομικού αποκλεισμού και των χειρουργικών στρατιωτικών πληγμάτων, οι αραβικές πρωτεύουσες διαμηνύουν πως η περίοδος της διαλλακτικότητας έχει εξαντληθεί, προειδοποιώντας για γενικευμένη σύγκρουση αν δεν διασφαλιστεί η ελεύθερη διακίνηση των δεξαμενόπλοιων.