Τον περασμένο Ιούλιο, το Μαρόκο έγινε το πρώτο αραβικό και αφρικανικό κράτος που επισημοποίησε τη συμμετοχή του στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης (ISF) για τη Γάζα, υπογράφοντας τη σχετική συμφωνία στο Ραμπάτ.
Η πρωτοβουλία αυτή, που εντάσσεται στο ευρύτερο ειρηνευτικό σχέδιο της αμερικανικής ηγεσίας και τελεί υπό την εποπτεία του Συμβουλίου Ειρήνης (BoP), προβλέπει την αποστολή 200 Μαροκινών στρατιωτών στην περιοχή της Ράφα, οι οποίοι αναμένεται να δραστηριοποιηθούν σε συνεργασία με τις ισραηλινές δυνάμεις.
Από την πλευρά της, η κυβέρνηση του Μαρόκου και η Διοίκηση Εθνικής Άμυνας προβάλλουν τη συμμετοχή αυτή ως ανθρωπιστική πρωτοβουλία, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη δημιουργία κινητού νοσοκομείου και υποστηρίζοντας ότι η κίνηση ενισχύει τη διεθνή συνεργασία και τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι το Ραμπάτ επιδιώκει με αυτόν τον τρόπο να ανακτήσει διπλωματικό ρόλο στο Παλαιστινιακό ζήτημα, διατηρώντας παράλληλα μια ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ της εξωτερικής του πολιτικής και των παραδοσιακών δεσμών του με την περιοχή.
Ωστόσο, η απόφαση αυτή έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων στο εσωτερικό της χώρας. Ακτιβιστές του φιλοπαλαιστινιακού κινήματος BDS και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών καταγγέλλουν τη συμμετοχή του στρατού ως συνενοχή στις ενέργειες του Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι η παρουσία της δύναμης διευκολύνει τους σχεδιασμούς για τον αφοπλισμό της παλαιστινιακής αντίστασης και την επιβολή νέων τετελεσμένων.
Την ίδια στιγμή, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η συντριπτική πλειονότητα της μαροκινής κοινής γνώμης τάσσεται κατά της ομαλοποίησης των σχέσεων με το Ισραήλ.
Παρά τις προσδοκίες για ειρήνευση, η κατάσταση στο πεδίο παραμένει έκρυθμη. Ενώ η Χαμάς έχει θέσει όρους για αφοπλισμό βάσει του σχεδίου, η ισραηλινή πλευρά δεν δείχνει προθέσεις αποχώρησης από τα κατεχόμενα εδάφη, με κυβερνητικά στελέχη να προτείνουν ακόμη και την επέκταση των οικισμών στη Γάζα, γεγονός που εντείνει την αμφισβήτηση γύρω από την αποτελεσματικότητα και τη νομιμότητα της διεθνούς αποστολής.