Ένα πραγματικό οικονομικό «σωσίβιο» 729 δισεκατομμυρίων δολαρίων έστειλαν στις πατρίδες τους οι εργαζόμενοι μετανάστες και οι κοινότητες της διασποράς μέσα στο 2025. Πρόκειται για ένα ποσό σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με μια δεκαετία πριν, το οποίο αποδεικνύει ότι η προσωπική αλληλεγγύη αντέχει ακόμα και απέναντι στις μεγαλύτερες παγκόσμιες κρίσεις.
Σύμφωνα με τη νέα έκθεση του Διεθνούς Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (IFAD) του ΟΗΕ, με τίτλο «Στέλνοντας χρήματα στο σπίτι», περίπου 220 εκατομμύρια άνθρωποι στερήθηκαν από το υστέρημά τους για να συντηρήσουν περισσότερους από 1,1 δισεκατομμύριο συγγενείς σε χώρες με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.
Η ροή αυτή των κεφαλαίων αποδεικνύεται πλέον πολύ πιο ισχυρή και ανθεκτική τόσο από την επίσημη κρατική βοήθεια —που συνεχώς συρρικνώνεται— όσο και από τις άμεσες ξένες επενδύσεις.
Χαρακτηριστικό είναι ότι σε 23 χώρες, όπως το Τατζικιστάν, ο Λίβανος και η Ονδούρα, τα εμβάσματα αυτά καλύπτουν από 30% έως και πάνω από 58% του ΑΕΠ.
Το ένα τέταρτο των χρημάτων κατευθύνθηκε απευθείας σε φτωχές αγροτικές περιοχές, καλύπτοντας βασικές καθημερινές ανάγκες επιβίωσης. Τη «μερίδα του λέοντος» των εμβασμάτων μοιράστηκαν πέντε χώρες: η Ινδία (150 δισ.), το Μεξικό (64 δισ.), οι Φιλιππίνες, η Αίγυπτος και το Πακιστάν.
Αν και η εξάπλωση του mobile banking και των ψηφιακών συναλλαγών διευκόλυνε την κατάσταση, ο ΟΗΕ απευθύνει έκκληση στις κυβερνήσεις και τις τράπεζες να μειώσουν κι άλλο τις προμήθειες μεταφοράς, αλλά και να δώσουν στις οικογένειες πρόσβαση σε βασικές χρηματοοικονομικές υπηρεσίες.
Παράλληλα, υπογραμμίζεται η ανάγκη να αξιοποιηθούν τα 500 δισεκατομμύρια δολάρια που υπολογίζεται ότι αποταμιεύουν ετησίως οι ομογενείς, δημιουργώντας ασφαλείς επενδυτικούς διαδρόμους στις χώρες καταγωγής τους.
Όπως πάντως ξεκαθαρίζουν οι αναλυτές του IFAD, τα χρήματα αυτά είναι ιδιωτικοί πόροι των οικογενειών και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τις κρατικές επενδύσεις, την κοινωνική προστασία ή την ανθρωπιστική βοήθεια.