Σε μια κομβικής σημασίας εξέλιξη για τις περιφερειακές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, το Ισραήλ και το Βασίλειο του Μαρόκου συμφώνησαν επίσημα να αναβαθμίσουν τα γραφεία διασύνδεσής τους σε πλήρεις πρεσβείες, προχωρώντας παράλληλα στον διορισμό πρέσβεων.
Η συμφωνία επιτεύχθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2026 στη Νέα Υόρκη, κατά τη διάρκεια τριμερούς συνάντησης μεταξύ του Ισραηλινού Υπουργού Εξωτερικών Γκιντεόν Σάαρ, του Μαροκινού ομολόγου του Νασέρ Μπουρίτα και του Αμερικανού αντιπροσώπου στον ΟΗΕ, Μάικ Γουόλτζ.
Η ανακοίνωση συνέπεσε με την έκτη επέτειο των Συμφωνιών του Αβραάμ, μιας πρωτοβουλίας που ξεκίνησε επί προεδρίας Ντόναλντ Τραμπ και στην οποία συμμετέχουν επίσης τα ΗΑΕ, το Μπαχρέιν, το Σουδάν και το Καζακστάν.
Στο πλαίσιο αυτό, το Τελ Αβίβ και το Ραμπάτ δεσμεύτηκαν να οριστικοποιήσουν έως τα τέλη του 2026 κρίσιμες συμφωνίες για την προστασία των επενδύσεων και την αποφυγή της διπλής φορολογίας, καθώς και την άμεση επανέναρξη των απευθείας πτήσεων από αεροπορικές εταιρείες και των δύο χωρών.
Παράλληλα, προγραμματίζονται διμερείς επισκέψεις υψηλού επιπέδου για τους επόμενους μήνες, με στόχο την περαιτέρω διεύρυνση της συνεργασίας στο εμπόριο, την τεχνολογία, την ενέργεια, τη γεωργία και την ασφάλεια.
Η εξέλιξη αυτή αντικατοπτρίζει μια βαθιά στρατηγική μετατόπιση που βασίζεται στην κοινή διακήρυξη του 2020. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επαναβεβαίωσαν την αναγνώριση της μαροκινής κυριαρχίας στη Δυτική Σαχάρα και την υποστήριξή τους στο σχέδιο αυτονομίας του Ραμπάτ ως τη μόνη βάση για μια βιώσιμη λύση.
Η στρατιωτική συνεργασία των δύο πλευρών έχει πλέον εξελιχθεί από διακριτική ανταλλαγή πληροφοριών σε μια πολυδιάστατη αμυντική-βιομηχανική σύμπραξη, με το Μαρόκο να προχωρά στη συμπαραγωγή και εγχώρια κατασκευή εξοπλισμού, όπως επιβεβαιώνεται από τη λειτουργία του ισραηλινού συστήματος αεράμυνας Barak MX στη βάση Sidi Yahya.
Αυτή η τεχνολογική ενίσχυση του Ραμπάτ περιορίζει τα ιστορικά πλεονεκτήματα του Αλγερίου και εντείνει τις περιφερειακές εντάσεις. Την ίδια στιγμή, η Ισπανία υπό τον Πέδρο Σάντσεθ επιχειρεί λεπτές διπλωματικές εξισορροπήσεις, επιδιώκοντας τη διασφάλιση των αλγερινών ροών φυσικού αερίου, παρά το γεγονός ότι η σταθερότητα στη Νότια Ευρώπη παραμένει άμεσα εξαρτημένη από τη συνεργασία με το Μαρόκο.
Η κλιμάκωση αυτή οδήγησε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026 στη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων της Αλγερίας με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα —σταθερό σύμμαχο του Μαρόκου στη Δυτική Σαχάρα— με το Αλγέρι να επιβάλλει περιορισμούς στον εναέριο χώρο του για τα αεροσκάφη των ΗΑΕ.
Η κίνηση αυτή υπογραμμίζει ότι οι αντιπαλότητες στη Βόρεια Αφρική υπερβαίνουν πλέον τα στενά συνοριακά πλαίσια, περιπλέκοντας την προσπάθεια της Αλγερίας για διεθνείς συμμαχίες.