Οι προσπάθειες της Άγκυρας να επιβάλει τον έλεγχό της στον εναέριο χώρο της Συρίας προσκρούουν στην αποφασιστική στρατιωτική απάντηση του Ισραήλ.
Μέσα από μια σειρά στοχευμένων βομβαρδισμών, το Τελ Αβίβ έχει ακυρώσει τους σχεδιασμούς της Τουρκίας για δημιουργία στρατιωτικών βάσεων στη συριακή επικράτεια.
Το Ισραήλ επιδιώκει να διατηρήσει την πλήρη αεροπορική υπεροχή στην περιοχή, τόσο για τη δική του ασφάλεια έναντι του Ιράν, όσο και για να αποτρέψει την επέκταση της τουρκικής επιρροής στα σύνορά του.
Ειδικότερα, οι ισραηλινές αεροπορικές δυνάμεις έχουν καταφέρει καίρια πλήγματα σε υποδομές που σχεδίαζε να αξιοποιήσει η Άγκυρα:
- Μάρτιος & Απρίλιος 2025: Βομβαρδισμοί στις βάσεις T4, Παλμύρας και Χάμας, καθώς και σε στόχους κοντά στη Δαμασκό, εμποδίζοντας την ανάπτυξη τουρκικών drones, ραντάρ και αντιαεροπορικών συστημάτων.
- Αύγουστος 2026: Οκτώ αεροπορικές επιθέσεις στη βάση Abu al-Duhur στο Ιντλίμπ, καταστρέφοντας διαδρόμους προσγείωσης και αποθήκες, όπου σχεδιαζόταν εγκατάσταση τουρκικών αισθητήρων.
Το όρος Χερμόν ως στρατηγικό «παρατηρητήριο» Κομβικό σημείο για την ισραηλινή κυριαρχία αποτελεί το όρος Χερμόν. Μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024, οι ισραηλινές ειδικές δυνάμεις κατέλαβαν και το συριακό τμήμα του βουνού. Η διατήρηση του ελέγχου του επιτρέπει στο Ισραήλ να διαθέτει ηλεκτρονική επιτήρηση και ραντάρ μεγάλης εμβέλειας (όπως το σύστημα Green Pine, συνδεδεμένο με τους αντιβαλλιστικούς πυραύλους Arrow 3), προσφέροντας πλήρη εικόνα μέχρι τη νότια Τουρκία. Όπως δήλωσε ο Υπουργός Άμυνας Israel Katz, το όρος Χερμόν αποτελεί τα «μάτια του Ισραήλ» και δεν υπάρχει πρόθεση αποχώρησης.
Η αρχιτεκτονική των «τριών θόλων» και η γεωπολιτική της Κύπρου Απέναντι στην τουρκική απειλή και την ανάπτυξη του τουρκικού «Ατσάλινου Θόλου», διαμορφώνεται μια σύγκλιση συμφερόντων μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ. Η προοπτική μιας κοινής αμυντικής ομπρέλας περιλαμβάνει:
- Την «Ασπίδα του Αχιλλέα» στην Ελλάδα.
- Την αεράμυνα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
- Τον «Σιδηρού Θόλο» (Iron Dome) και τα αντιβαλλιστικά συστήματα του Ισραήλ.
Αν και η συμμαχία αυτή ενισχύει την αποτροπή μέσω ανταλλαγής πληροφοριών και εξοπλισμών, υπογραμμίζεται η ανάγκη της Κύπρου για αυτοδύναμη αμυντική θωράκιση. Παράλληλα, το Ισραήλ εξισορροπεί την τουρκική επιρροή στη Δαμασκό απαιτώντας την αποστρατιωτικοποίηση της νότιας Συρίας (Κουνέιτρα, Νταράα, Σουέιντα) και την προστασία των Δρούζων.
Τέλος, οι εξελίξεις αυτές επηρεάζουν άμεσα το Κυπριακό, καθώς το Ισραήλ δύσκολα θα αποδεχθεί μια διευθέτηση που θα έθετε την Κύπρο υπό τον πλήρη γεωστρατηγικό έλεγχο της Τουρκίας, διακινδυνεύοντας τα δικά του ζωτικά συμφέροντα ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο.