Σε τροχιά γενικευμένης κοινωνικής και πολιτικής αμφισβήτησης εξελίσσεται το κύμα μαζικών διαδηλώσεων που σαρώνει τη Γαλλία από τα τέλη Σεπτεμβρίου. Οι κινητοποιήσεις, οι οποίες ξεκίνησαν από μαθητικές διαμαρτυρίες για την υποχρηματοδότηση της δημόσιας παιδείας, έχουν λάβει πλέον διαστάσεις παλλαϊκού ξεσηκωμού, συσπειρώνοντας φοιτητές, εργατικά συνδικάτα, απεργούς του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, καθώς και το κίνημα των «Κίτρινων Γιλέκων».
Ενώ το ενδιαφέρον της δημόσιας σφαίρας εστιάστηκε αρχικά στις σφοδρές συγκρούσεις με τις αστυνομικές δυνάμεις και τη βία των αποκαλούμενων casseurs, το επίκεντρο μετατοπίζεται πλέον στα βαθύτερα οικονομικά αιτήματα.
Η κυβερνητική απόκριση, που περιορίζεται στην καταστολή και σε εξαγγελίες όπως ο διορισμός λίγων χιλιάδων αναπληρωτών εκπαιδευτικών, κρίνεται ανεπαρκής, την ώρα που η ακροδεξιά επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει τη δυσαρέσκεια.
Παράλληλα, το φαινόμενο υπερβαίνει τα γαλλικά σύνορα, καθώς η νεολαία στη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και στα Βαλκάνια βγαίνει στους δρόμους, αρνούμενη να αποδεχθεί την υποβάθμιση του βιοτικού της επιπέδου.
Νέα ανάλυση του οίκου Oxford Economics συνδέει τις νεανικές κινητοποιήσεις με τα διαρθρωτικά προβλήματα που πιέζουν τη Γενιά Z σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σύμφωνα με τον επικεφαλής οικονομολόγο Λόρενς Χάρπερ Σκοτ, η εκ νέου κλιμάκωση της ενεργειακής κρίσης και ο πληθωρισμός εξανεμίζουν την αγοραστική δύναμη των μισθών, προκαλώντας συρρίκνωση των πραγματικών εισοδημάτων τόσο στις αποβιομηχανοποιημένες περιοχές του γαλλικού Βορρά όσο και σε ισχυρά αστικά κέντρα όπως η Λυών και η Τουλούζη.
Την κατάσταση επιβαρύνει δραματικά η απλησίαστη αγορά κατοικίας, καθώς τα ενοίκια στις μεγάλες πόλεις φθάνουν σε απαγορευτικά επίπεδα. Στο Παρίσι, το κόστος ενοικίασης είναι κατά 40% υψηλότερο σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα, γεγονός που πλήττει δυσανάλογα τους νεότερους εργαζόμενους και καθιστά την ανεξάρτητη διαβίωση άπιαστο όνειρο.
Παράλληλα, οι υψηλοί δείκτες νεανικής ανεργίας και τα αυξημένα ποσοστά των ατόμων εκτός εκπαίδευσης, απασχόλησης ή κατάρτισης (NEETs) σε πόλεις όπως η Χάβρη και το Μετς, σε συνδυασμό με την ταχεία εισαγωγή της Τεχνητής Νοημοσύνης που καταργεί θέσεις εργασίας αρχικού επιπέδου, συνθέτουν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ.
Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά αποτυπώνονται και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, όπου το κόστος στέγασης στην Αθήνα συχνά ξεπερνά τον κατώτατο μισθό και η νεανική ανεργία παραμένει από τις υψηλότερες στην ΕΕ.
Αν και το θετικό σενάριο της Oxford Economics προβλέπει σταδιακή αποκλιμάκωση των τιμών ενέργειας εντός του 2027 και ανάκαμψη των πραγματικών εισοδημάτων την περίοδο 2028-2030, ο οίκος προειδοποιεί τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής ότι, εφόσον τα δομικά προβλήματα της στέγασης και της απασχόλησης δεν αντιμετωπιστούν ουσιαστικά, οι εστίες κοινωνικής αμφισβήτησης θα αποτελέσουν το καθοριστικό πολιτικό και οικονομικό ζήτημα της επόμενης δεκαετίας.