Η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος για αρνητικό λόγο. Η αποκάλυψη των εκτεταμένων κυκλωμάτων φοροδιαφυγής και νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες στις αλυσίδες «Pizza Fan» και «Το Χωριάτικο» τοποθετεί τη χώρα στις πρώτες θέσεις των παγκόσμιων εταιρικών απατών.
Το μέγεθος της οικονομικής ζημιάς για τα δημόσια ταμεία, η πολυπλοκότητα των παράνομων μηχανισμών και η μακροχρόνια δράση τους κατατάσσουν τους επικεφαλής, Κωνσταντίνο Αντάρα και Άγγελο Γιαννακόπουλο, καθώς και τα διευθυντικά τους στελέχη, ανάμεσα στις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις παραβατικότητας διεθνώς.
Τα σκάνδαλα αυτά δεν προκαλούν μόνο τεράστια οικονομική επιβάρυνση στο κράτος, αλλά συνεπάγονται και βαρύ κοινωνικό κόστος, καθώς χιλιάδες εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο της ανεργίας. Το βασικό ερώτημα που προκύπτει, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, δεν είναι ο τρόπος κατασκευής των παράνομων σχημάτων, αλλά πώς κατάφερναν να δρουν ανενοχλητοι για τόσα χρόνια χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τις αρμόδιες αρχές.
Η καθυστερημένη αντίδραση των ελεγκτικών μηχανισμών αποτελεί συχνό φαινόμενο στην ιστορία των εταιρικών σκανδάλων. Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, η Folli Follie θεωρούνταν για δεκαετίες επιχειρηματικό πρότυπο με διεθνή παρουσία, μέχρι την κατάρρευσή της το 2018 και της έκθεσης του fund Quintessential Capital Management.
Αντίστοιχα στο εξωτερικό, η Parmalat στην Ιταλία, γνωστή και ως η «Enron της Ευρώπης», κατάφερε επί 15 χρόνια να παρουσιάζει εικονικά κέρδη. Ο ιδρυτής της Calisto Tanzi δημιούργησε μια «μαύρη τρύπα» 14 δισεκατομμυρίων ευρώ, με την απάτη να αποκαλύπτεται το 2003 όταν η εταιρεία αδυνατούσε να αποπληρώσει ομόλογο και αποδείχθηκε πλαστή η τραπεζική βεβαίωση για λογαριασμό 3,95 δισεκατομμυρίων στα Κέιμαν.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του '80, η υπόθεση «Pizza Connection» αποκάλυψε πώς η σικελική και η αμερικανική μαφία χρησιμοποιούσαν αλυσίδες πιτσαριών για την εισαγωγή ηρωίνης μέσα σε κονσέρβες ντομάτας και το ξέπλυμα 1,6 δισεκατομμυρίου δολαρίων.
Παρόμοιες λογιστικές απάτες σημειώθηκαν και στον κλάδο της εστίασης στο Ηνωμένο Βασίλειο με την Patisserie Valerie, η οποία κατέρρευσε το 2018 λόγω απόκρυψης χρεών και πλαστών εγγραφών ύψους 94 εκατομμυρίων λιρών, ενώ η κινεζική Luckin Coffee επιστράτευσε εικονικές εταιρείες κατασκευάζοντας πλαστές πωλήσεις 310 εκατομμυρίων δολαρίων το 2019.
Τέλος, μεγάλες ζημιές κατέγραψε και η U.S. Foodservice στις ΗΠΑ το 2003 όταν αποκαλύφθηκε ότι τα κέρδη της ήταν διογκωμένα κατά 700 έως 800 εκατομμύρια δολάρια, ενώ δεν έλειψαν και περιπτώσεις εσωτερικής απάτης, όπως η κλοπή 11 εκατομμυρίων δολαρίων μέσω πλαστών δωροκαρτών στη Subway και η υπεξαίρεση νικητήριων λαχνών 25 εκατομμυρίων δολαρίων στο παιχνίδι Monopoly της McDonald's.
Η διαχρονική επανάληψη τέτοιων φαινομένων διεθνώς επιβεβαιώνει ότι οι πολύπλοκοι μηχανισμοί εταιρικής απάτης απαιτούν αυστηρότερους ελεγκτικούς μηχανισμούς και ταχύτερα αντανακλαστικά από τις αρμόδιες αρχές.