Σε πλήρη ετοιμότητα βρίσκεται η ελληνική διπλωματία, παρακολουθώντας στενά τις διαρροές από την Άγκυρα σχετικά με την κατάθεση νομοσχεδίου που επιχειρεί να θεσμοθετήσει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Η Αθήνα στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα ότι οι εσωτερικοί νόμοι οποιουδήποτε κράτους δεν μπορούν να υπερισχύσουν του διεθνούς δικαίου.
Από το βήμα της Βουλής, ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης εμφανίστηκε καθησυχαστικός για τη νομική πτυχή του θέματος, ξεκαθαρίζοντας ότι οποιαδήποτε μονομερής ενέργεια αναφορικά με θαλάσσιες ζώνες και ΑΟΖ στερείται έννομων συνεπειών.
Παράλληλα όμως, προειδοποίησε για τις πολιτικές σκοπιμότητες της Τουρκίας, η οποία διαχρονικά επιδιώκει τη δημιουργία τετελεσμένων στο πεδίο, όπως έχει πράξει στο παρελθόν με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και την απειλή του casus belli.
Τακτική «δοκιμής αντιδράσεων» από την Άγκυρα
Αναλυτές επισημαίνουν ότι το τοπίο γύρω από το επίμαχο νομοσχέδιο παραμένει εξαιρετικά θολό, καθώς ο τουρκικός Τύπος παρουσιάζει συνεχώς αντιφατικά σενάρια.
Μέσα σε λίγες ημέρες, οι διαρροές μεταβλήθηκαν από την υποτιθέμενη ενσωμάτωση «γκρίζων ζωνών» και τον ευθύ χαρακτηρισμό ελληνικών νησιών ως τουρκικών, σε αναφορές για περιοχές «απροσδιόριστης κυριαρχίας», φτάνοντας τελικά στην εκδοχή ότι το κείμενο δεν θα περιλαμβάνει καθόλου χάρτες ή συγκεκριμένα νησιά.
Αυτή η ασάφεια ερμηνεύεται ως μια εσκεμμένη στρατηγική της Άγκυρας προκειμένου να σφυγμομετρήσει τις αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας και της ελληνικής πλευράς, διατηρώντας την ευελιξία να τροποποιήσει το περιεχόμενο χωρίς πολιτικό κόστος.
Η θεσμική «φαρέτρα» της Αθήνας και το γεωπολιτικό πλαίσιο
Απέναντι σε αυτή την τακτική, η ελληνική κυβέρνηση αποφεύγει τους υψηλούς τόνους, καθώς θεωρεί ότι δεν υφίσταται λόγος επίσημης αντίδρασης σε ανεπίσημα δημοσιεύματα.
Ωστόσο, σε διπλωματικό επίπεδο, η χώρα ενημερώνει συστηματικά τους συμμάχους και τους εταίρους της για τις τουρκικές προθέσεις. Ως απάντηση στη «Γαλάζια Πατρίδα», η Ελλάδα προτάσσει τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό της, ο οποίος ορίζει θεσμικά τα όρια της δικής της θαλάσσιας επικράτειας με βάση το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Την ίδια στιγμή, η Αθήνα θωρακίζει τη θέση της ασκώντας έμπρακτα τα κυριαρχικά της δικαιώματα, όπως αποδεικνύουν οι υφιστάμενες συμφωνίες οριοθέτησης και οι ενεργειακές έρευνες με διεθνείς κολοσσούς όπως η Chevron.
Στο ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον της Ανατολικής Μεσογείου, η ελληνική πλευρά εκτιμά ότι η απάντηση στην Άγκυρα πρέπει να είναι αμιγώς στρατηγική, βασισμένη σε ισχυρές συμμαχίες και στη διαρκή προσήλωση στη διεθνή νομιμότητα.