Στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και των αρχών καλής γειτονίας πρέπει να συνεχιστεί ο ελληνοτουρκικός διάλογος, όπως αναμένεται να υπογραμμίσει ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατά την αποψινή του ομιλία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
Ο πρωθυπουργός θα καταστήσει σαφές ότι η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) αποτελεί το μοναδικό θεσμικό πλαίσιο για την επίλυση της μιας και μοναδικής διαφοράς μεταξύ των δύο χωρών, που είναι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.
Παράλληλα, θα τονίσει πως ο ουσιαστικός διάλογος ακυρώνεται όταν συνοδεύεται από μονομερείς παραβιάσεις της διεθνούς νομιμότητας ή απειλές πολέμου.
Κυπριακό, περιφερειακή σταθερότητα και οικονομία
Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στο Κυπριακό, με τον κ. Μητσοτάκη να επισημαίνει ότι 52 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή, το ζήτημα συνιστά δοκιμασία για την ίδια την αξιοπιστία του ΟΗΕ. Παράλληλα, θα εκφράσει την αμέριστη στήριξη της Αθήνας στις πρωτοβουλίες του Γενικού Γραμματέα για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων με στόχο την επανένωση της Νήσου.
Στην παρέμβασή του, ο πρωθυπουργός θα αναδείξει τον ρόλο της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας και γέφυρας μεταξύ Ευρώπης, Ανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής, με αναφορές στις κρίσεις σε Γάζα, Λίβανο, Συρία, Λιβύη, Ουκρανία και Σουδάν.
Επιπλέον, θα συνδέσει την οικονομική ισχύ με την εθνική άμυνα, παρουσιάζοντας την πορεία της ελληνικής οικονομίας —ανάπτυξη, επενδύσεις, μείωση χρέους και ψηφιακό μετασχηματισμό— ως υπόδειγμα του πώς η οικονομική ανθεκτικότητα θωρακίζει τη διεθνή θέση μιας χώρας.
Προειδοποίηση για την Τεχνητή Νοημοσύνη
Ένα σημαντικό μέρος της ομιλίας του θα αφιερωθεί στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Ο κ. Μητσοτάκης θα προειδοποιήσει ότι η αλματώδης ανάπτυξη της AI εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους που δεν είναι δυνατόν να αφεθούν στην εθελοντική αυτορρύθμιση των τεχνολογικών κολοσσών.
Στο πλαίσιο αυτό, θα απευθύνει ευθεία έκκληση στις Ηνωμένες Πολιτείες —ως ηγέτιδα δύναμη στην ανάπτυξη των κορυφαίων μοντέλων AI— να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, υπογραμμίζοντας παράλληλα την ανάγκη για ευρύτερη διεθνή συνεργασία, συμπεριλαμβανομένης και της Κίνας, για τη θεσμοθέτηση ενός ισχυρού παγκόσμιου ρυθμιστικού πλαισίου.