Σε διακριτούς και αυτόνομους δρόμους κινούνται πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ υπό τη Ρένα Δούρου και το νέο εγχείρημα της ΕΛ.Α.Σ. υπό τον Αλέξη Τσίπρα, με τους δύο ηγέτες να διεκδικούν την ίδια εκλογική βάση ενόψει των εκλογών της άνοιξης.
Από τη μία πλευρά, η Κουμουνδούρου επιλέγει την αυτόνομη κάθοδο, αξιοποιώντας τους συναισθηματικούς δεσμούς των ψηφοφόρων με το κόμμα ώστε να εξασφαλίσει την είσοδό της στη Βουλή. Αυτή η δυναμική, ωστόσο, απειλεί να «ψαλιδίσει» τα ποσοστά της ΕΛ.Α.Σ.
Κύριος στόχος του Αλέξη Τσίπρα είναι να ξεπεράσει το 18%, καθώς ένα χαμηλότερο ποσοστό (της τάξεως του 15%-16%) θα περιόριζε τις πιθανότητες ανατροπής απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Για το λόγο αυτό, η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί άνοιγμα προς ψηφοφόρους άλλων προοδευτικών σχηματισμών, όπως το ΚΚΕ, το ΜέΡΑ25, η Νέα Αριστερά και η Πλεύση Ελευθερίας.
Από την άλλη, αναλυτές επισημαίνουν ότι η παρουσία των παλαιών στελεχών στον ΣΥΡΙΖΑ (όπως οι Παύλος Πολάκης και Νίκος Παππάς) επιτρέπει στον Αλέξη Τσίπρα να διαμορφώσει μια σαφή «κόκκινη γραμμή» με το παρελθόν. Ο πρώην πρωθυπουργός ποντάρει στην ανανέωση, στοχεύοντας να παρουσιάσει την Κουμουνδούρου ως ξεπερασμένη δύναμη μέσα από τις εμφανίσεις του στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο.
Παρ' όλα αυτά, το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα ελλοχεύει κινδύνους: η εμπειρία και οι μηχανισμοί των παλαιών στελεχών που θα στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια της ΕΛ.Α.Σ. ενδέχεται να επικρατήσουν των νέων προσώπων, διαμορφώνοντας τελικά μια κοινοβουλευτική ομάδα που θα θυμίζει έντονα τον παλαιό ΣΥΡΙΖΑ.