Με αφορμή την υπόθεση του Θάνου Ντόκου, μια ανάλυση για τη ρωσική στρατηγική των πληροφοριακών επιχειρήσεων, τον γνωστικό πόλεμο και τις νέες μορφές επιρροής που επιχειρούν να κάμψουν τη βούληση των δημοκρατικών κοινωνιών.
Δύο εκτενείς αναλύσεις από τη γαλλική γεωπολιτική επιθεώρηση Le Grand Continent και τη βρετανική Telegraph συγκλίνουν στο ότι η χώρα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παραμένει γεωπολιτικά αναντικατάστατη για τη Δύση, προκαλώντας ωστόσο βαθιά ανησυχία με τη στροφή της προς τον αυταρχισμό.
Παρά το γεγονός ότι η Λευκορωσία εξαρτάται οικονομικά και πολιτικά από το Κρεμλίνο και επέτρεψε τη χρήση του εδάφους της ως ορμητήριο για τη ρωσική εισβολή το 2022, ο Λευκορώσος ηγέτης επιμένει ότι δεν θα στείλει δικά του στρατεύματα στη μάχη, εκτός αν η χώρα του δεχθεί επίθεση, σημειώνοντας ωστόσο προς το Κίεβο ότι η φύση της σύγκρουσης θα αλλάξει ριζικά αν το Μινσκ αναγκαστεί να εμπλακεί.
Η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ φέρει υποχρεώσεις και η Συμμαχία πρέπει να δείξει την αποφασιστικότητά της να υπερασπιστεί τις αρχές και την ασφάλειά της, μετατρέποντας τη Σύνοδο σε ένα αυστηρό τεστ για την Άγκυρα.
Η συστηματική εκστρατεία του Κιέβου με μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχει επιφέρει καίρια πλήγματα στις ρωσικές ενεργειακές υποδομές, προκαλώντας πρωτοφανείς ελλείψεις καυσίμων, ατελείωτες ουρές στα πρατήρια και σοβαρά προβλήματα στον ανεφοδιασμό της εσωτερικής αγοράς.
Μαζικές διαδηλώσεις ξέσπασαν στη σερβική πόλη Κράλιεβο την Κυριακή, μία μέρα μετά την ξαφνική ανακοίνωση του προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς ότι θα παραιτηθεί από το αξίωμά του, ανοίγοντας τον δρόμο για τη διεξαγωγή πρόωρων προεδρικών και βουλευτικών εκλογών.
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν κατηγόρησε την Τρίτη τις δυτικές χώρες ότι στηρίζουν ενεργά την Ουκρανία στον πόλεμο, παρέχοντάς της μεγάλες ποσότητες μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται στη σκληρή σύγκρουση των προεκλογικών διακηρύξεων με την πραγματικότητα της εξουσίας. Από το Λονδίνο και το Παρίσι μέχρι το Βερολίνο και την Ουάσιγκτον, η κοινωνική οργή διογκώνεται εξαιτίας της ακρίβειας, των οικονομικών ανισοτήτων, του μεταναστευτικού και της στασιμότητας των μισθών.
Η αναμέτρηση αυτή θεωρήθηκε κομβικής σημασίας, καθώς αποτελούσε ένα ουσιαστικό crash test για τη στρατηγική επιλογή της χώρας του Καυκάσου να απομακρυνθεί από τη ρωσική σφαίρα επιρροής και να προσεγγίσει τη Δύση.
Ο Ρώσος ηγέτης εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στις πολιτικές ελίτ της Ευρώπης, κατηγορώντας τες για κοντόφθαλμη στρατηγική που πυροδοτεί το χάος και αποσταθεροποιεί τόσο την παγκόσμια ασφάλεια όσο και την οικονομική ισχύ της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σύμφωνα με εκτενή ανάλυση του πρακτορείου Reuters, η Άγκυρα επιχειρεί πλέον να εκμεταλλευτεί αυτή τη βιομηχανική ωριμότητα σε μια συγκυρία διεθνούς αστάθειας, όπου η Δύση επανεξοπλίζεται και οι συμμαχίες ασφαλείας αναδιαμορφώνονται.
Αιτία της ρήξης είναι η επίσημη επιδίωξη του Γερεβάν να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να συσφίξει τις σχέσεις του με την Ουάσινγκτον, επιλογή που απειλεί τη διαχρονική κυριαρχία της Μόσχας στην περιοχή.
Τη στιγμή που η Ευρώπη κινείται προς την ομαλοποίηση των σχέσεων με τη Δαμασκό και τη χαλάρωση των πολυετών κυρώσεων, ρωσικά εμπορικά πλοία συνεχίζουν να καταπλέουν στα συριακά λιμάνια, μεταφέροντας πετρέλαιο και στρατιωτική υποστήριξη που κρατούν το κράτος όρθιο.
Η Άγκυρα θεωρεί ότι η Δύση δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να τη χάσει και ακριβώς πάνω σε αυτή την πεποίθηση οικοδομεί την εσωτερική και εξωτερική της επιθετικότητα.
Οι τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκία δεν αποτελούν μια ακόμη εσωτερική πολιτική κρίση. Συνιστούν ένα σοβαρό τεστ για τη δημοκρατία στην ίδια τη χώρα, αλλά και ένα τεστ αξιοπιστίας για τη Δύση. Και μέχρι στιγμής, η Δύση αποτυγχάνει παταγωδώς.
Παρά την ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ, η Μόσχα όχι μόνο δεν έχασε την επιρροή της, αλλά αντίθετα ενισχύει τη στρατιωτική της στήριξη στη Δαμασκό, παραμένοντας ο βασικός προμηθευτής πετρελαίου και σιτηρών της χώρας.
