Σύμφωνα με εκτενή ανάλυση του πρακτορείου Reuters, η Άγκυρα επιχειρεί πλέον να εκμεταλλευτεί αυτή τη βιομηχανική ωριμότητα σε μια συγκυρία διεθνούς αστάθειας, όπου η Δύση επανεξοπλίζεται και οι συμμαχίες ασφαλείας αναδιαμορφώνονται.
Αιτία της ρήξης είναι η επίσημη επιδίωξη του Γερεβάν να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να συσφίξει τις σχέσεις του με την Ουάσινγκτον, επιλογή που απειλεί τη διαχρονική κυριαρχία της Μόσχας στην περιοχή.
Τη στιγμή που η Ευρώπη κινείται προς την ομαλοποίηση των σχέσεων με τη Δαμασκό και τη χαλάρωση των πολυετών κυρώσεων, ρωσικά εμπορικά πλοία συνεχίζουν να καταπλέουν στα συριακά λιμάνια, μεταφέροντας πετρέλαιο και στρατιωτική υποστήριξη που κρατούν το κράτος όρθιο.
Η Άγκυρα θεωρεί ότι η Δύση δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να τη χάσει και ακριβώς πάνω σε αυτή την πεποίθηση οικοδομεί την εσωτερική και εξωτερική της επιθετικότητα.
Οι τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκία δεν αποτελούν μια ακόμη εσωτερική πολιτική κρίση. Συνιστούν ένα σοβαρό τεστ για τη δημοκρατία στην ίδια τη χώρα, αλλά και ένα τεστ αξιοπιστίας για τη Δύση. Και μέχρι στιγμής, η Δύση αποτυγχάνει παταγωδώς.
Παρά την ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ, η Μόσχα όχι μόνο δεν έχασε την επιρροή της, αλλά αντίθετα ενισχύει τη στρατιωτική της στήριξη στη Δαμασκό, παραμένοντας ο βασικός προμηθευτής πετρελαίου και σιτηρών της χώρας.
Η συμπεριφορά αυτή υπονομεύει τη διατλαντική συμμαχία, καθώς η Άγκυρα επιδιώκει να απολαμβάνει την ομπρέλα του ΝΑΤΟ και τα οικονομικά οφέλη της Ευρώπης, λειτουργώντας όμως ως ανεξάρτητος παίκτης.
Την ώρα που το ρωσικό Κοινοβούλιο υπερψήφισε το δικαίωμα εισβολής σε ξένα εδάφη με πρόσχημα την προστασία Ρώσων πολιτών, ο Πούτιν άφησε να εννοηθεί κατά την Ημέρα της Νίκης ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία πλησιάζει στο τέλος του.
Έκκληση στα κράτη-μέλη του διευρυμένου συνασπισμού των BRICS να λάβουν ξεκάθαρη θέση και να καταδικάσουν τις ενέργειες των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ απηύθυνε σήμερα, Πέμπτη, το Ιράν.
Με τον γνώριμο προκλητικό του λόγο, ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ σχολίασε την πρόσφατη επιτυχημένη δοκιμή του νέου ρωσικού διηπειρωτικού πυραύλου Sarmat, στέλνοντας ένα σαφές απειλητικό μήνυμα προς τις χώρες της Δύσης.
Η επικρατούσα αντίληψη στα δυτικά μέσα ενημέρωσης, που παρουσιάζει το καθεστώς του Βλαντιμίρ Πούτιν να βρίσκεται στο «νεκροκρέβατό» του, αποτελεί μια επικίνδυνη αυταπάτη που απέχει παρασάγγας από την πραγματικότητα εντός της Ρωσίας.
Η νέα κυβέρνηση υιοθέτησε μια στάση ουδετερότητας στον πόλεμο του Ιράν, επιτρέποντας μάλιστα σιωπηρά τη χρήση του εναέριου χώρου της από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, γεγονός που οδήγησε στην άρση των κυρώσεων και την εισροή κεφαλαίων για την ανοικοδόμηση.
Την ίδια στιγμή, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εντείνει τις προσπάθειές του για την επίτευξη εκεχειρίας, έχοντας καταστήσει τον τερματισμό του πολέμου κεντρική προτεραιότητα της πολιτικής του
Το δίκτυο αυτό περιλαμβάνει το TRT World, το οποίο στις ΗΠΑ έχει υποχρεωθεί να εγγραφεί ως «ξένος πράκτορας», αλλά και το CNN-Turk, το οποίο, παρά το αμερικανικό του όνομα, έχει μετατραπεί σε πλατφόρμα αναπαραγωγής θεωριών συνωμοσίας και κυβερνητικών θέσεων.
Ανησυχία προκαλούν σε κύκλους της άμυνας εκτιμήσεις ότι το Κρεμλίνο ενδέχεται να θεωρήσει τα επόμενα ένα έως δύο χρόνια ως κατάλληλο χρονικό παράθυρο για να δοκιμάσει τη δέσμευση της Δύσης απέναντι στο ΝΑΤΟ, σε μια συγκυρία κατά την οποία ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται ακόμη στον Λευκό Οίκο και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει ολοκληρώσει την ενίσχυση των στρατιωτικών της δυνατοτήτων, όπως αναφέρει το Politico.
Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει 5.000 Αμερικανούς στρατιώτες από τη Γερμανία προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Πολωνού πρωθυπουργού, Ντόναλντ Τουσκ, ο οποίος προειδοποίησε για τον κίνδυνο διάλυσης της διατλαντικής συμμαχίας.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Reuters, οι ρωσικές αποστολές πετρελαίου κατέγραψαν κατακόρυφη άνοδο της τάξης του 75% κατά το τρέχον έτος, φτάνοντας τα 60.000 βαρέλια ημερησίως, καλύπτοντας το τεράστιο κενό που άφησε η διακοπή των προμηθειών από το Ιράν μετά τον Δεκέμβριο του 2024.
Η παραδοσιακή εξάρτηση από τη Ρωσία κατέρρευσε, όμως η πλήρης πρόσδεση στη Δύση ενέχει τον κίνδυνο να μετατραπεί η χώρα σε γεωπολιτικό «προκεχωρημένο φυλάκιο» σε μια εξαιρετικά εύφλεκτη περιοχή.
