Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται μπροστά στο χείλος του γκρεμού, καθώς η κλιμάκωση της σύγκρουσης μεταξύ Ιράν και του άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ έχει μετατρέψει τον Περσικό Κόλπο σε «ναρκοπέδιο» για την παγκόσμια ενέργεια.
Οι Φρουροί της Επανάστασης, εξαπολύοντας επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια και υποδομές, επιχειρούν να στραγγαλίσουν την ενεργειακή ροή, εκτοξεύοντας τις τιμές στα ύψη και απειλώντας τον πλανήτη με το εφιαλτικό δίδυμο της ύφεσης και του στασιμοπληθωρισμού.
Η στρατηγική της «οικονομικής ασφυξίας»
Για την Τεχεράνη, ο πόλεμος δεν διεξάγεται μόνο στα πεδία των μαχών, αλλά στα χρηματιστήρια ενέργειας. Στερώντας τα ορυκτά καύσιμα από τη διεθνή αγορά, το Ιράν στοχεύει να προκαλέσει πολιτική και οικονομική κατάρρευση στους αντιπάλους του, ελπίζοντας ότι το δυσβάσταχτο κόστος ενέργειας θα αναγκάσει τον Λευκό Οίκο σε οπισθοχώρηση.
Τα στοιχεία της Διεθνούς Οργάνωσης Ενέργειας (IEA) είναι αποκαλυπτικά: η παγκόσμια προσφορά διέρχεται τη μεγαλύτερη αναταραχή που έχει καταγραφεί ποτέ, ενώ η τιμή του πετρελαίου «φλερτάρει» επικίνδυνα με τα 100 δολάρια. Παρά την ιστορική απόφαση των 32 κρατών-μελών του IEA να αποδεσμεύσουν 400 εκατ. βαρέλια από τα στρατηγικά τους αποθέματα, οι αγορές παραμένουν δύσπιστες, με το Ιράν να απειλεί ανοιχτά για τιμές έως και 200 δολαρίων το βαρέλι.
Ευρώπη: Η «αχίλλειος πτέρνα» της ενεργειακής κρίσης
Ιδιαίτερα δυσμενής είναι η θέση της Ευρώπης. Με τα αποθέματα φυσικού αερίου στην ΕΕ να έχουν υποχωρήσει κάτω από το 30% –πτώση 20% σε σχέση με πέρυσι– και τις τιμές στο TTF να σημειώνουν άλμα άνω του 60% μέσα σε έναν μήνα, η Γηραιά Ήπειρος καλείται να διαχειριστεί ένα ασφυκτικό περιβάλλον. Η διακοπή των φορτίων LNG από τον Κόλπο καθιστά το ευρωπαϊκό ενεργειακό πλέγμα εξαιρετικά ευάλωτο.
Προς το «κόκκινο» οι κεντρικές τράπεζες
Η εκτόξευση των τιμών της ενέργειας αναμένεται να τινάξει στον αέρα τις προσπάθειες συγκράτησης του πληθωρισμού. Οι κεντρικές τράπεζες, που σχεδίαζαν μειώσεις στα επιτόκια δανεισμού, βρίσκονται πλέον με την «πλάτη στον τοίχο», καθώς η νέα ανατιμητική πίεση πιθανότατα θα τις αναγκάσει να επιβάλουν νέες αυξήσεις.
Την ίδια ώρα, η εσωτερική κατάσταση στο Ιράν παρουσιάζει μια παράδοξη δυναμική: οι εξωτερικές επιθέσεις από ΗΠΑ και Ισραήλ, αντί να κλονίσουν το καθεστώς, λειτουργούν συσπειρωτικά για τους πολίτες ενάντια στην «εξωτερική απειλή». Με το Ιράκ να διακόπτει τη λειτουργία πετρελαϊκών τερματικών σταθμών μετά από επιθέσεις και τις χρηματιστηριακές αγορές σε Ασία, Ευρώπη και ΗΠΑ να καταγράφουν συνεχείς απώλειες, το ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα έρθει η κρίση, αλλά πόσο βαθιά και πόσο παρατεταμένη θα είναι η νέα παγκόσμια οικονομική «οδύνη».