Η διαδεδομένη αντίληψη ότι οι κυβερνήσεις αφήνουν τους πλούσιους στο απυρόβλητο έρχεται σε σύγκρουση με τα οικονομικά δεδομένα των τελευταίων δεκαετιών, σύμφωνα με ανάλυση του Economist.
Η αλληλογραφία αναδεικνύει πώς ο καταδικασμένος χρηματοδότης και το περιβάλλον του επένδυαν συστηματικά στη δικτύωση, στην ανταλλαγή εξυπηρετήσεων και στη θόλωση των ορίων ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο.
«Σήμερα, οι τέσσερις πλουσιότεροι δισεκατομμυριούχοι στην Αφρική έχουν περιουσία 57,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, δηλαδή πλούτο μεγαλύτερο από αυτόν 750 εκατομμυρίων ανθρώπων, ή αλλιώς του μισού πληθυσμού της ηπείρου», εξηγεί η Oxfam.
Η περιουσία των Γουάλτον έφτασε τα 432 δισ. δολάρια αφήνοντας. Αφησαν πίσω τους βασιλικές οικογένειες του Περσικού Κόλπου, δυναστείες της βιομηχανίας και ιδιοκτήτες μεγάλων οίκων μόδας
Η Βραζιλία έχει προωθήσει ακόμα τη συζήτηση για την επιβολή φόρου 2% σε περιουσίες άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων, με εκτιμώμενα έσοδα έως και 250 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως από μόνο 3.000 άτομα.
Μέχρι στιγμής μόλις το 5% του συνόλου των φορολογούμενων υπάγεται στον ανώτατο φορολογικό συντελεστή ύψους 42%. Σύμφωνα με τους Πέντε Σοφούς, ο συγκεκριμένος συντελεστής θα μπορούσε να αυξηθεί
«Οι 2.700 δισεκατομμυριούχοι παγκοσμίως αύξησαν τον πλούτο τους κατά 60% στο έτος του κορονοϊού, τη στιγμή που στις περισσότερες χώρες του κόσμου η οικονομία έχει καταρρεύσει»
