Η συμφωνία προβλέπει παράταση της κατάπαυσης του πυρός για 60 ημέρες, επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ και έναρξη νέου κύκλου διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.
Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε ότι η συμφωνία αναμένεται να υπογραφεί αύριο, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι αμέσως μετά θα αποκατασταθεί πλήρως η ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ.
Εντείνονται οι ενδείξεις ότι Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν βρίσκονται πλέον πολύ κοντά στην υπογραφή ενός μνημονίου κατανόησης με τη διαμεσολάβηση του Πακιστάν.
Νέα αισιοδοξία φαίνεται να διαμορφώνεται γύρω από το ενδεχόμενο συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για την παράταση της εκεχειρίας και την έναρξη μιας διαδικασίας τερματισμού του πολέμου, σύμφωνα με ανάλυση του CNN.
Εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε ότι έχει επιτευχθεί κατανόηση για τη συντριπτική πλειονότητα των ζητημάτων που βρίσκονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Οι δηλώσεις Αραγτσί έρχονται λίγες ώρες μετά τη νέα δημόσια παρέμβαση του προέδρου των ΗΠΑ ο οποίος αμφισβήτησε ευθέως πληροφορίες που διέρρευσαν από ιρανικές πηγές σχετικά με τους όρους της υπό διαμόρφωση συμφωνίας.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το προσχέδιο αφήνει ανέγγιχτο το πυρηνικό ζήτημα, με την πρόβλεψη ότι σχετικές συνομιλίες θα ξεκινήσουν εντός 60 ημερών από την υπογραφή, χωρίς το Ιράν να αναλαμβάνει νέες δεσμεύσεις.
Η λεγόμενη «Συμφωνία του Ισλαμαμπάντ», η οποία επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση του Κατάρ και του Πακιστάν, περιλαμβάνει ένα αυστηρό πλαίσιο αμοιβαίων υποχωρήσεων.
Σε ανάρτησή του, ο Τραμπ ανέφερε ότι έχουν εγκριθεί τα «τελικά σημεία» της συμφωνίας και ότι οι συνομιλίες έχουν λάβει την έγκριση των εμπλεκόμενων κρατών και της ανώτατης ιρανικής ηγεσίας.
Σε ανάλυσή του το CNN εκτιμά ότι η αμερικανική στρατηγική βασίζεται στην πεποίθηση πως η επίδειξη στρατιωτικής ισχύος θα αναγκάσει την Τεχεράνη να υποχωρήσει, κάτι που δεν δείχνει να επιβεβαιώνεται.
Παρά την πολεμική κλιμάκωση, η κρίση κινείται σε δύο παράλληλους δρόμους, καθώς οι παρασκηνιακές διπλωματικές επαφές για μια προκαταρκτική συμφωνία συνεχίζονται με αμείωτη ένταση.
Υπό το βάρος των πολεμικών συγκρούσεων και της έντονης αβεβαιότητας που προκαλεί η στάση του Ντόναλντ Τραμπ, ξεκινούν τη Δευτέρα στο Εβιάν της Γαλλίας οι τριήμερες εργασίες της συνόδου κορυφής της Ομάδας των 7 (G7).
Αν και η επικείμενη επαναλειτουργία των στενών θεωρείται θεωρητικά λύτρωση για τους παραγωγούς του Κόλπου που μετράνε απώλειες δισεκατομμυρίων και τεράστιες καταστροφές στις υποδομές τους, στην πράξη ενδέχεται να πυροδοτήσει μια νέα, ανεξέλεγκτη κρίση.
Σε κατάσταση πολεμικού συναγερμού βρίσκεται η Μέση Ανατολή, καθώς το Ιράν απειλεί πλέον με γενικευμένο όλεθρο σε περίπτωση που οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίσουν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή.
Αν και ο Τραμπ προσεγγίζει τη διεθνή διπλωματία με τη νοοτροπία του real estate, πιστεύοντας ότι η μέγιστη πίεση θα αποφέρει έναν απόλυτο νικητή, οι αναλυτές προειδοποιούν για τον κίνδυνο ενός «ατελείωτου πολέμου».
Η απόφαση του Τραμπ να απαντήσει δυναμικά στην πρόσφατη κατάρριψη ενός αμερικανικού ελικοπτέρου Apache αντανακλά την ανάγκη του να μην εκχωρήσει την κυριαρχία του Στενού του Ορμούζ στο Ιράν, όμως η επιλογή αυτή ενέχει τεράστιο πολιτικό και οικονομικό ρίσκο για τον ίδιο.
Η Ουάσινγκτον κάνει λόγο για επιχείρηση «διπλωματίας εξαναγκασμού» με στόχο την άσκηση πίεσης για την επίτευξη συμφωνίας, την ώρα που η Τεχεράνη απαντά με πυραυλικά πλήγματα σε τρεις χώρες και ανακοινώνει το πλήρες κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.
Μιλώντας σε δημοσιογράφους, ο Τραμπ προειδοποίησε ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να προχωρήσουν σε νέα στρατιωτικά πλήγματα εναντίον του Ιράν, εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία στις διαπραγματεύσεις.
Νέες απειλές κατά του Ιράν διατύπωσε ο πρόεδρος Τραμπ, προειδοποιώντας ότι η Ουάσινγκτον είναι έτοιμη να προχωρήσει σε σκληρά στρατιωτικά πλήγματα εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία με την Τεχεράνη.
Οι δύο χώρες επισπεύδουν τα σχέδιά τους για την επέκταση των δικτύων αγωγών, καθώς η θαλάσσια κυκλοφορία στην περιοχή παραμένει καθηλωμένη σε πολύ χαμηλά επίπεδα, με τα πλοία να αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο επιθέσεων και κυρώσεων, γεγονός που συντηρεί την ασφυκτική πίεση στις διεθνείς αγορές ενέργειας.
