Σε ένα κρεσέντο προκλητικότητας και αναθεωρητισμού, η Άγκυρα εξαπολύει νέες ωμές απειλές προς την Αθήνα και το Παρίσι, αποκαλύπτοντας τον έντονο εκνευρισμό της για τη στρατηγική θωράκιση της Ελλάδας και της Κύπρου.
Ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος AKP, Ομέρ Τσελίκ, λειτουργώντας ως φερέφωνο της τουρκικής αλαζονείας, χαρακτήρισε «αδικαιολόγητο θράσος» τη γαλλική στήριξη προς την Ελλάδα, ενώ δεν δίστασε να καταφύγει σε γραφικές αλλά επικίνδυνες μεταφορές, προειδοποιώντας την Αθήνα να μην «πέσει σε χαντάκι» λόγω των συμμαχιών της.
Η προσπάθεια της Τουρκίας να εμφανιστεί ως η μόνη δύναμη που «θα μείνει στο τραπέζι» όταν οι άλλοι αποχωρήσουν, αποτελεί μια σαφή αλλά απέλπιδα προσπάθεια απομόνωσης της Ελλάδας από τους Ευρωπαίους εταίρους της, την ώρα που η ίδια η Άγκυρα δείχνει να χάνει την ψυχραιμία της μπροστά στη διεθνή νομιμότητα.
Ταυτόχρονα, η τουρκική πολεμική μηχανή συνεχίζει να συντηρεί το παράνομο και διεθνώς καταδικασμένο τουρκολιβυκό μνημόνιο, χρησιμοποιώντας το ως πρόσχημα για προκλητικές κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η συμμετοχή του μη επανδρωμένου αεροσκάφους AKINCI σε ασκήσεις στη Λιβύη, ακολουθώντας τις αυθαίρετες «γραμμές» της συμφωνίας του 2019, αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια επιβολής τετελεσμένων μέσω της ισχύος.
Η Άγκυρα επιχειρεί να νομιμοποιήσει τις παράνομες διεκδικήσεις της «βαφτίζοντάς» τες θαλάσσια δικαιοδοσία, την ίδια στιγμή που ενοχλείται από οποιαδήποτε νόμιμη στρατιωτική συνεργασία εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το αποκορύφωμα της τουρκικής επιθετικότητας εστιάζεται στην Κύπρο, η οποία αντιμετωπίζεται πλέον από την Άγκυρα όχι ως κράτος-μέλος της ΕΕ, αλλά ως «προκεχωρημένο φυλάκιο» των δυτικών συμφερόντων. Η στρατηγική συνεργασία της Λευκωσίας με τη Γαλλία και το Ισραήλ φαίνεται να έχει προκαλέσει πανικό στην τουρκική ηγεσία, με τον Χακάν Φιντάν να εγκαταλείπει κάθε διπλωματικό πρόσχημα και να απειλεί ανοιχτά με τη χρήση όπλων.
Οι ισχυρισμοί των τουρκικών μέσων ενημέρωσης περί «εργαλειοποίησης του φόβου» από την Κύπρο αποτελούν μια κλασική περίπτωση αντιστροφής της πραγματικότητας, καθώς είναι η ίδια η Τουρκία που επιχειρεί να επιβάλει τη θέλησή της μέσω του εκφοβισμού, αποδεικνύοντας ότι το μόνο «δόγμα» που υπηρετεί είναι αυτό της αποσταθεροποίησης της περιοχής.