Η τουρκική ισλαμιστική οργάνωση IHH, η οποία εδώ και χρόνια βρίσκεται στο μικροσκόπιο διεθνών αρχών για φερόμενη εμπλοκή σε μεταφορές οπλισμού προς τζιχαντιστικές ομάδες, ετοιμάζει τώρα μια νέα «ανθρωπιστική» γέφυρα προς το Ιράν, σύμφωνα με το nordicmonitor.
Η κίνηση αυτή, που ανακοινώθηκε επίσημα μετά από συναντήσεις με τον Ιρανό πρόξενο στην Κωνσταντινούπολη στα τέλη Μαρτίου του 2026, δεν αντιμετωπίζεται ως μια απλή κίνηση αλληλεγγύης, αλλά ως η επανεμφάνιση ενός δικτύου που συνδέει την Άγκυρα με την Τεχεράνη υπό την κάλυψη της παροχής ιατρικής βοήθειας.
Η νέα αυτή πρωτοβουλία ξυπνά μνήμες από τη «θαμμένη» δικαστική έρευνα της περιόδου 2011-2014. Τότε, οι τουρκικές αρχές είχαν εντοπίσει σοβαρές ενδείξεις ότι η IHH και ο πρόεδρός της, Μπουλέντ Γιλντιρίμ, διατηρούσαν στενές επαφές με τη Δύναμη Κουντς των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν.
Παρά τη σοβαρότητα των στοιχείων, η κυβέρνηση Ερντογάν παρενέβη δυναμικά το 2014, παύοντας τους εισαγγελείς και αρχειοθετώντας την υπόθεση προτού αυτή φτάσει στις δικαστικές αίθουσες. Η παρέμβαση αυτή μετέτρεψε την οργάνωση σε έναν de facto ανέλεγκτο βραχίονα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, με πλήρη φοροαπαλλαγή και το προνόμιο να συγκεντρώνει κεφάλαια χωρίς καμία κρατική εποπτεία.
Οι σκιές πάνω από την IHH εκτείνονται πολύ πέρα από τα σύνορα του Ιράν. Ρωσικές πληροφορίες που κατατέθηκαν στον ΟΗΕ το 2016, αλλά και τουρκικές έρευνες που διακόπηκαν απότομα, έχουν συνδέσει την οργάνωση με τη διοικητική μέριμνα της Αλ Κάιντα και της Μετώπου Αλ Νούσρα στη Συρία.
Σύμφωνα με αυτές τις καταγγελίες, η IHH λειτουργούσε ως διευκολυντής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών (MIT), χρησιμοποιώντας ακόμη και ασθενοφόρα ή φορτηγά ανθρωπιστικής βοήθειας για τη μεταφορά μαχητών και οπλισμού. Η τακτική αυτή φαίνεται να επαναλαμβάνεται σε κάθε μέτωπο όπου η Άγκυρα επιθυμεί να ασκήσει επιρροή, από τη Γάζα και το περιβόητο Mavi Marmara μέχρι τις πρόσφατες επιχειρήσεις στο Χαλέπι.
Πέρα από το πεδίο των μαχών, η IHH λειτουργεί και ως εργαλείο εσωτερικής και διεθνούς πολιτικής πίεσης. Οι πρόσφατες κινητοποιήσεις της εναντίον της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ, όπου φιλοξενούνται αμερικανικές δυνάμεις, αναδεικνύουν τον ρόλο της ως μοχλού πίεσης της Άγκυρας προς την Ουάσιγκτον.
Με τη στήριξη του Κατάρ και την αμέριστη πολιτική κάλυψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η οργάνωση συνεχίζει να ισορροπεί ανάμεσα στον ρόλο της φιλανθρωπικής οντότητας και του στρατηγικού δρώντα, καθιστώντας την αποστολή στο Ιράν ένα ακόμη πιόνι στη μεγάλη γεωπολιτική σκακιέρα της Μέσης Ανατολής.