Για δεκαετίες, η πυρηνική στρατηγική της Ινδίας ήταν προσηλωμένη στο Πακιστάν και την Κίνα. Ωστόσο, μια νέα, πιο σύνθετη απειλή αναδύεται στον ορίζοντα: η πυρηνική φιλοδοξία της Τουρκίας υπό τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Παρά τη μεγάλη γεωγραφική απόσταση, η Άγκυρα ενδέχεται να αποδειχθεί πιο επικίνδυνος παίκτης από το Ισλαμαμπάντ ή την Τεχεράνη, εκμεταλλευόμενη τη μοναδική της θέση ως μέλος του ΝΑΤΟ.
Το ΝΑΤΟ ως «Πυρηνική Ασπίδα» του Ερντογάν
Η ειδοποιός διαφορά της Τουρκίας από το Πακιστάν και το Ιράν είναι η συμμετοχή της στη Βορειοατλαντική Συμμαχία. Ενώ το Ισραήλ και οι ΗΠΑ μπορούν να πλήξουν μονομερώς ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις και η Ινδία μπορεί να εξουδετερώσει πακιστανικά αεροδρόμια (όπως στην Επιχείρηση Sindoor), η Τουρκία καλύπτεται από το Άρθρο 5. Ο Ερντογάν μπορεί να αναπτύξει το πυρηνικό του πρόγραμμα πίσω από μια «ασπίδα» που καθιστά οποιαδήποτε προληπτική επίθεση εναντίον του εξαιρετικά δύσκολη πολιτικά και στρατιωτικά.
Ταχύτητα και Τεχνογνωσία
Με τα εγκαίνια του πυρηνικού αντιδραστήρα στο Άκκουγιου, οι αναλυτές προειδοποιούν ότι η Τουρκία διαθέτει τη βιομηχανική βάση και τους πόρους για να αποκτήσει πυρηνικό όπλο μέσα σε μόλις πέντε χρόνια. Αυτό το διάστημα είναι εντυπωσιακά μικρό σε σύγκριση με τα 25 χρόνια που χρειάστηκε το Πακιστάν ή τις τέσσερις δεκαετίες επενδύσεων του Ιράν. Η ευρωπαϊκή διστακτικότητα λόγω της απειλής των μεταναστευτικών ροών και η αμερικανική αφέλεια ενισχύουν την πεποίθηση της Άγκυρας ότι μπορεί να δράσει ατιμώρητα.
Ο Ιδεολογικός Πόλεμος κατά της Ινδίας
Αν και ο κύριος στόχος του Ερντογάν παραμένει το Ισραήλ, η περιφρόνησή του για μη μουσουλμανικές κυβερνήσεις —όπως της Ινδίας— είναι δεδομένη. Η Τουρκία διεξάγει ήδη έναν «πόλεμο πολλαπλών μετώπων» κατά του Νέου Δελχί:
Μέσω ΜΚΟ και ΜΜΕ: Υπονόμευση της ινδικής νομιμότητας διεθνώς.
Στήριξη Τρομοκρατίας: Χρηματοδότηση ομάδων που στοχεύουν την Ινδία μέσω του Πακιστάν.
Στρατηγικό Βάθος: Η Άγκυρα πιστεύει ότι η απόσταση των 4.500 χιλιομέτρων την προστατεύει από τα συμβατικά αντίποινα της Ινδίας, γεγονός που την κάνει πιο τολμηρή στην υποστήριξη ριζοσπαστικών στοιχείων.
Συμπέρασμα
Όπως ο Χαμενεΐ, έτσι και ο Ερντογάν γίνεται πιο ριζοσπαστικός όσο μεγαλώνει, διακατεχόμενος από οράματα μιας νέας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ή ενός ισλαμικού Χαλιφάτου. Αν η Ινδία δεν «ξυπνήσει» μπροστά στην τουρκική πυρηνική απειλή, όπως έκανε το Ισραήλ, κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με έναν απρόβλεπτο πυρηνικό παίκτη που διαθέτει την προστασία της Δύσης και την ιδεολογία του ακραίου ισλαμισμού.