Στην τελική φάση εισέρχεται η υλοποίηση της «Ασπίδας του Αχιλλέα», καθώς τη Δευτέρα στο Τελ Αβίβ αναμένεται να υπογραφούν οι συμφωνίες μεταξύ της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και της SIBAT, της Διεύθυνσης Αμυντικής Συνεργασίας του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας.
Με την υπογραφή των συμβάσεων θα ξεκινήσει και επίσημα η αντίστροφη μέτρηση για την ανάπτυξη του συστήματος, με τον χρόνο ολοκλήρωσης να υπολογίζεται σε περίπου 35 μήνες.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και πιο φιλόδοξα εξοπλιστικά προγράμματα της Ελλάδας, με το συνολικό κόστος να εκτιμάται περίπου στα 3,1 δισ. ευρώ. Ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί στην ελληνική συμμετοχή, τόσο μέσω της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας όσο και μέσω της απόκτησης τεχνογνωσίας.
Ελληνικές εταιρείες και πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα
Σύμφωνα με πληροφορίες της «Καθημερινής», τις προηγούμενες ημέρες διευθετήθηκαν οι τελευταίες λεπτομέρειες της συμφωνίας. Μεταξύ αυτών ήταν η εξασφάλιση 25% ελληνικής συμμετοχής στο πρόγραμμα, αλλά και η πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα του λογισμικού.
Η δυνατότητα αυτή θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για τις Ένοπλες Δυνάμεις, καθώς τους επιτρέπει να διατηρούν ουσιαστικό έλεγχο στο λογισμικό που θα συντονίζει τα ηλεκτρονικά υποσυστήματα της αντιαεροπορικής άμυνας.
Παράλληλα, σημαντικό μέρος του έργου αναμένεται να ανατεθεί σε ελληνικές επιχειρήσεις του αμυντικού και τεχνολογικού τομέα. Περίπου 12 ελληνικές εταιρείες, μεταξύ των οποίων οι Metlen, Scytalys, Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, ΔΕΗ, ΕΑΒ, Prisma, Ionics, UniSystems και Sthenos, αναμένεται να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα.
Η συνολική αξία των εργασιών που εκτιμάται ότι θα αναλάβουν ελληνικές εταιρείες ξεπερνά τα 700 εκατ. ευρώ, ενισχύοντας παράλληλα το αποτύπωμα της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας.
Πολυεπίπεδη αντιαεροπορική και αντιβαλλιστική άμυνα
Βασικός στόχος της «Ασπίδας του Αχιλλέα» είναι η διασύνδεση διαφορετικών συστημάτων αεράμυνας και αντιβαλλιστικής προστασίας σε ένα ενιαίο επιχειρησιακό δίκτυο.
Ο σχεδιασμός προβλέπει τον συνδυασμό υφιστάμενων ελληνικών δυνατοτήτων, όπως τα Patriot, με μη επανδρωμένα μέσα που βρίσκονται ήδη σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην ηπειρωτική Ελλάδα και στα νησιά, αλλά και με νέα ισραηλινά συστήματα.
Στο ισραηλινό σκέλος του προγράμματος περιλαμβάνονται τα αυτοκινούμενα αντιαεροπορικά συστήματα μικρού βεληνεκούς Spyder της Rafael, τα Barak MX της Israel Aerospace Industries για απειλές μέσου βεληνεκούς και το David's Sling, επίσης της IAI, για την αντιμετώπιση βαλλιστικών πυραύλων και άλλων απειλών μεγαλύτερου βεληνεκούς.
Με τον τρόπο αυτό επιδιώκεται η δημιουργία ενός πολυεπίπεδου πλέγματος προστασίας, στο οποίο κάθε απειλή θα αντιμετωπίζεται από το καταλληλότερο διαθέσιμο μέσο, ανάλογα με το είδος, την ταχύτητα και την εμβέλειά της.
Το κρίσιμο ζήτημα των drones
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην αντιμετώπιση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών και drones, καθώς η συγκεκριμένη κατηγορία απειλών έχει αποκτήσει ολοένα μεγαλύτερη σημασία στα σύγχρονα πεδία επιχειρήσεων.
Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις αντιμετωπίζουν συχνά δραστηριότητα τουρκικών UAV και drones στο Αιγαίο, ενώ η χρήση μαχητικών αεροσκαφών για την αναχαίτισή τους μπορεί να συνεπάγεται δυσανάλογα υψηλό κόστος σε σχέση με την αξία του στόχου.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» επιχειρεί να δώσει λύση σε αυτό το πρόβλημα, επιτρέποντας την επιλογή του κατάλληλου μέσου αναχαίτισης ανάλογα με το επίπεδο και το είδος της απειλής.
Η νέα προσέγγιση στην ελληνική αεράμυνα δεν περιορίζεται, επομένως, στην απόκτηση περισσότερων οπλικών συστημάτων. Στόχος είναι κυρίως η διασύνδεση και η αποτελεσματικότερη αξιοποίησή τους, ώστε να δημιουργηθεί ένα ενιαίο και πολυεπίπεδο δίκτυο προστασίας του ελληνικού εναέριου χώρου.