Ο Ντόναλντ Τραμπ ανεβάζει επικίνδυνα τους τόνους στη Μέση Ανατολή, θέτοντας ανοιχτά το ενδεχόμενο μιας χερσαίας επιχείρησης για την κατάληψη του νησιού Χαργκ, του ζωτικότερου ενεργειακού κόμβου του Ιράν.
Η κίνηση αυτή, αν πραγματοποιηθεί, θα αποτελούσε μια πρωτοφανή στρατιωτική επέμβαση με στόχο να στραγγαλίσει οικονομικά την Τεχεράνη, καθώς από το συγκεκριμένο νησί διακινείται το 90% των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου.
Παρά την αισιοδοξία του Αμερικανού προέδρου για την πρόοδο των διαπραγματεύσεων, η απειλή για ολοκληρωτική καταστροφή υποδομών, από πετρελαιοπηγές μέχρι μονάδες αφαλάτωσης, παραμένει στο τραπέζι ως έσχατη λύση σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί σύντομα συμφωνία και δεν ανοίξουν τα Στενά.
Στρατιωτικοί αναλυτές και ειδικοί σε θέματα Μέσης Ανατολής εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις για τη βιωσιμότητα μιας τέτοιας απόβασης. Η εγγύτητα του Χαργκ στις ιρανικές ακτές καθιστά τις αμερικανικές δυνάμεις εξαιρετικά ευάλωτες σε επιθέσεις από την ενδοχώρα με πυραύλους και drones, ενώ η διατήρηση του ελέγχου του νησιού θεωρείται μια επιχείρηση υψηλού ρίσκου που δεν εγγυάται τον τερματισμό της σύγκρουσης.
Αντί για μια χερσαία εισβολή, πολλοί ειδικοί προτείνουν ως αποτελεσματικότερη εναλλακτική έναν αυστηρό ναυτικό αποκλεισμό στον Περσικό Κόλπο, ο οποίος θα μπορούσε να επιφέρει το ίδιο οικονομικό πλήγμα στην Τεχεράνη με σημαντικά μικρότερο κίνδυνο για τη ζωή των Αμερικανών στρατιωτών.
Την ίδια ώρα, η ένταση μεταφέρεται στα Στενά του Ορμούζ, τα οποία το Ιράν έχει σχεδόν αποκλείσει, προκαλώντας παγκόσμια αναταραχή και εκτόξευση των τιμών των καυσίμων.
Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο ξεκαθάρισε ότι οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να επιτρέψουν στο Ιράν να μετατρέψει το στρατηγικό αυτό πέρασμα σε ένα ιδιότυπο «σύστημα διοδίων», υπογραμμίζοντας ότι ο πρόεδρος διαθέτει πληθώρα επιλογών πέραν της χερσαίας εμπλοκής.
Ωστόσο, μια ενδεχόμενη κλιμάκωση με κατάληψη ή καταστροφή του Χαργκ ενδέχεται να πυροδοτήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις από συμμάχους του Ιράν, όπως οι Χούθι στην Υεμένη, οδηγώντας σε έναν γενικευμένο πόλεμο στην Αραβική Χερσόνησο με ανυπολόγιστες συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία και τον ιρανικό λαό.