Έκδηλος εκνευρισμός και βαθιά απογοήτευση επικρατούν στο Βατικανό μετά την πλήρη αγνόηση της έκτακτης έκκλησης του Πάπα Λέοντα ΙΔ’ προς το υπερσυντηρητικό κίνημα των Λεφεβριανών.
Η Ιερατική Αδελφότητα του Αγίου Πίου X προχώρησε κανονικά το πρωί της Τετάρτης 1 Ιουλίου στη χειροτονία τεσσάρων νέων επισκόπων στο χωριό Εκόν της Ελβετίας, οδηγώντας την Καθολική Εκκλησία σε ένα αναπόφευκτο, αυτόματο σχίσμα.
Ως άμεση απάντηση, ο επικεφαλής του Δικαστηρίου για το Δόγμα της Πίστης, καρδινάλιος Βίκτορ Μάνουελ Φερνάντεθ, υπέγραψε επίσημο διάταγμα με το οποίο χαρακτηρίζει τη χειροτονία «πράξη σχισματικής φύσης», καθώς πραγματοποιήθηκε χωρίς παπική έγκριση και κόντρα στη θέληση του Ποντίφικα.
Το διάταγμα ενεργοποιεί τον αυτόματο αφορισμό (latae sententiae) για έξι συνολικά άτομα, δηλαδή για τους δύο ιερείς που τέλεσαν το μυστήριο και τους τέσσερις νέους επισκόπους.
Ποιοι είναι οι Λεφεβριανοί και το ιστορικό προηγούμενο
Η Αδελφότητα ιδρύθηκε το 1970 από τον αρχιεπίσκοπο Μαρσέλ Λεφέβρ και σήμερα αριθμεί περίπου μισό εκατομμύριο πιστούς παγκοσμίως. Το κίνημα αρνείται να αναγνωρίσει τις μεταρρυθμίσεις της Β’ Συνόδου του Βατικανού του 1963, συνεχίζει να τελεί τη θεία λειτουργία αποκλειστικά στα Λατινικά και αντιτίθεται σθεναρά στον εκσυγχρονισμό της Εκκλησίας και το άνοιγμα προς άλλα δόγματα.
Η τρέχουσα κρίση αποτελεί πιστό αντίγραφο των γεγονότων που εκτυλίχθηκαν πριν από ακριβώς 38 χρόνια. Στις 30 Ιουνίου 1988, ο Μαρσέλ Λεφέβρ είχε χειροτονήσει ξανά παράνομα τέσσερις επισκόπους, αγνοώντας τον τότε Πάπα Ιωάννη Παύλο Β', με αποτέλεσμα η Αγία Έδρα να τον αφορίσει λίγες ημέρες αργότερα.
Αν και ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ' επιχείρησε το 2007 γέφυρες συμφιλίωσης, αίροντας εκείνους τους αφορισμούς και επιτρέποντας ξανά τη Λατινική Λειτουργία, η προσπάθεια αυτή κατέρρευσε οριστικά με τις τωρινές εξελίξεις.
Τι σημαίνει ο αφορισμός latae sententiae
Ο συγκεκριμένος αφορισμός δεν αποτελεί οριστική αποβολή από την Καθολική Εκκλησία ούτε έχει τιμωρητικό χαρακτήρα. Πρόκειται για ένα ποιμαντικό, προσωρινό μέτρο που στοχεύει στην ώθηση του ατόμου προς τη μετάνοια. Ο αφορισμένος παραμένει βαπτισμένο μέλος της Εκκλησίας, αλλά χάνει προσωρινά βασικά δικαιώματα, όπως το να τελεί μυστήρια ή να ασκεί διοικητικά και ιερατικά καθήκοντα.