Όσο τα βλέμματα της Ευρώπης είναι στραμμένα στις κρίσεις της Μέσης Ανατολής και τον πόλεμο στην Ουκρανία, μια άλλη περιοχή ζωτικής σημασίας περνά σε δεύτερη μοίρα: η Αρκτική. Αυτό όμως είναι ένα σοβαρό λάθος. Το λιώσιμο των πάγων δεν είναι απλώς ένα περιβαλλοντικό πρόβλημα, αλλά ανοίγει έναν νέο δρόμο για το παγκόσμιο εμπόριο και τη γεωπολιτική.
Παρά το γεγονός ότι ο πόλεμος με τη Ρωσία έχει «παγώσει» τις συζητήσεις για τη χρήση των βόρειων θαλάσσιων διαδρομών, η σημασία της περιοχής δεν έχει ελαττωθεί. Οι πάγοι συνεχίζουν να υποχωρούν, η τεχνολογία προχωρά και η μάχη για τον έλεγχο των φυσικών πόρων φουντώνει. Χώρες όπως οι ΗΠΑ και ο Καναδάς προετοιμάζονται ήδη, ενώ η Ευρώπη δίνει έμφαση μόνο σε τεχνικά έργα και όχι στους κανόνες που πρέπει να διέπουν την περιοχή.
Η Αρκτική δεν αφορά μόνο τα πλοία. Αφορά την προστασία του περιβάλλοντος, τα υποθαλάσσια καλώδια, την ενέργεια και την ασφάλεια. Αν η Ευρώπη περιμένει να ομαλοποιηθούν οι σχέσεις της με τη Ρωσία για να ασχοληθεί, θα είναι πολύ αργά. Όπως αποδεικνύει η ιστορία, οι εμπορικές ευκαιρίες εμφανίζονται πολύ πιο γρήγορα από τους νόμους που τις ρυθμίζουν.
Με τους παραδοσιακούς ναυτιλιακούς δρόμους (όπως η Διώρυγα του Σουέζ) να αντιμετωπίζουν προβλήματα, ο Βορράς μετατρέπεται σε μια εναλλακτική λύση που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι σύμμαχοί της πρέπει να δράσουν άμεσα, ώστε το μέλλον της Αρκτικής να βασιστεί σε διεθνείς κανόνες και συνεργασία, πριν προλάβει ο ανταγωνισμός να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα.