Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ συνεχίζουν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, τέσσερις εβδομάδες μετά την έναρξη των αεροπορικών επιδρομών, υποστηρίζοντας ότι στόχος είναι η αποτροπή απόκτησης πυρηνικών όπλων και η ανάσχεση της επιρροής φιλοϊρανικών δυνάμεων στην περιοχή.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έχει καλέσει ανοιχτά τον ιρανικό λαό να ανατρέψει το καθεστώς, ενώ επιβεβαιώθηκε ο θάνατος του ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ σε κοινή επιχείρηση ΗΠΑ–Ισραήλ.
Παρά τα πλήγματα σε στρατιωτικές υποδομές και ηγετικά στελέχη, αναλυτές εκτιμούν ότι το ιρανικό καθεστώς διατηρεί ισχυρούς μηχανισμούς εξουσίας και κοινωνικής στήριξης, γεγονός που καθιστά απίθανη την ανατροπή του αποκλειστικά μέσω αεροπορικών επιχειρήσεων. Την ίδια στιγμή, η Τεχεράνη συνεχίζει επιθέσεις με drones και στρατιωτικά μέσα στην ευρύτερη περιοχή, δείχνοντας ότι δεν έχει απολέσει τη στρατιωτική της ικανότητα.
Η επιχείρηση «Operation Epic Fury» συνοδεύεται από σενάρια περαιτέρω κλιμάκωσης, με την Ουάσιγκτον να εξετάζει ακόμη και την αποστολή χερσαίων δυνάμεων. Ωστόσο, ειδικοί προειδοποιούν ότι μια τέτοια επιλογή θα αντιμετώπιζε σημαντικές δυσκολίες λόγω γεωγραφικών και δημογραφικών παραγόντων, ενώ παραμένει χαμηλή και η στήριξη της αμερικανικής κοινής γνώμης.
Παράλληλα, τίθενται ερωτήματα για την «επόμενη μέρα», καθώς οι ΗΠΑ έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν προτίθενται να αναλάβουν την ανοικοδόμηση πολιτικών θεσμών στο Ιράν σε περίπτωση αλλαγής καθεστώτος. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούσε να οδηγήσει σε κενό εξουσίας ή ακόμη και σε εμφύλια σύγκρουση, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από την εμπλοκή περιφερειακών δυνάμεων και ομάδων, όπως κουρδικές οργανώσεις, ενώ η ανάδειξη σκληροπυρηνικών προσώπων στην ιρανική ηγεσία, όπως ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, δείχνει πρόθεση συνέχισης της αντιπαράθεσης. Οι επιθέσεις κατά αμερικανικών βάσεων στον Κόλπο εντείνουν την αστάθεια, επηρεάζοντας χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, τα ΗΑΕ και το Κατάρ.
Συνολικά, η στρατηγική των αεροπορικών πληγμάτων φαίνεται να μην επιτυγχάνει τον βασικό στόχο της αλλαγής καθεστώτος, ενώ ενδέχεται να οδηγεί σε περαιτέρω αποσταθεροποίηση, τόσο στο Ιράν όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.