Σύμφωνα με αναλύσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, η στρατιωτική και πολιτική ήττα του ιρανικού καθεστώτος και των πληρεξουσίων του δεν θα σημάνει το τέλος της σύγκρουσης, αλλά την απαρχή ενός νέου πολέμου: αυτού των λέξεων και των ιδεολογιών.
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Ισλαμισμός, μια ολοκληρωτική ιδεολογία που, υπό το προκάλυμμα της θεολογίας, επιδιώκει την παγκόσμια κυριαρχία και την εξάλειψη της διαφορετικότητας, απειλώντας το όραμα για μια Μέση Ανατολή βασισμένη στην ανεκτικότητα και την ελευθερία.
Το δίκτυο της μισαλλοδοξίας και η διεθνής χρηματοδότηση
Η εξάπλωση του ριζοσπαστικού Ισλάμ τροφοδοτείται από τη διδασκαλία του Βαχαβισμού και τη δράση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, με εστίες έντασης να φλέγονται σε όλη την Αφρική, από το Σουδάν έως τη Νιγηρία. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι αποκαλύψεις για τη χρηματοδότηση τρομοκρατικών οργανώσεων μέσω ψευδεπίγραφων φιλανθρωπικών οργανώσεων.
Πρόσφατα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ δείχνουν ότι οργανώσεις με έδρα την Τουρκία λειτουργούν ως τραπεζικοί κόμβοι για τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και το στρατιωτικό σκέλος της Χαμάς.
Το ερώτημα που τίθεται επιτακτικά είναι γιατί οι διεθνείς κυβερνήσεις δεν επιβάλλουν το νόμο και γιατί μέρος της μουσουλμανικής ηγεσίας ανέχεται αυτές τις πρακτικές.
Η Ηθική Ευθύνη των Μουσουλμάνων Λογίων
Παρά το γεγονός ότι το Ισλάμ είναι μονοθεϊστική θρησκεία, ακραία στοιχεία απορρίπτουν τις κοινές αξίες με τον Ιουδαϊσμό και τον Χριστιανισμό, νομιμοποιώντας τη βία και τις θηριωδίες κατά των «εχθρών του Ισλάμ».
Η σιωπή των μετριοπαθών Μουσουλμάνων λογίων, αν και εξηγείται από τον φόβο για τη ζωή τους, θεωρείται πλέον κρίσιμο εμπόδιο. Η συμβολή τους είναι απαραίτητη για τη δημιουργία μιας ανθρωπιστικής εναλλακτικής, καθώς οι ίδιοι οι Μουσουλμάνοι πλήττονται δυσανάλογα από την τρομοκρατία.
Μια υπαρξιακή πρόκληση για τη Δύση
Η αλλαγή νοοτροπίας χαρακτηρίζεται ως ένα δύσκολο αλλά εφικτό εγχείρημα, παρομοιάζοντας την κατάσταση με την αποναζιστικοποίηση της Γερμανίας και της Ιαπωνίας μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το συμπέρασμα είναι σαφές: ο ριζοσπαστικός Ισλαμισμός αποτελεί εσωτερικό πρόβλημα του μουσουλμανικού κόσμου και μόνο από εκεί μπορεί να επιλυθεί.
Χωρίς μια ισχυρή εναλλακτική πρόταση απέναντι στον θρησκευτικό ολοκληρωτισμό, ο κίνδυνος για τον δυτικό πολιτισμό παραμένει υπαρξιακός. Η θρησκεία οφείλει να προάγει την κριτική σκέψη και τον σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή, απορρίπτοντας το μίσος ως μια μορφή σύγχρονης ειδωλολατρίας.