Η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, δήλωσε σήμερα ότι κατά τη συνάντησή της με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο του πρόσφερε το μετάλλιο του Νόμπελ Ειρήνης που της απονεμήθηκε τον Δεκέμβριο.
«Πρόσφερα στον πρόεδρο των ΗΠΑ το μετάλλιο, το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης», ανέφερε η Ματσάδο σε δηλώσεις της στους δημοσιογράφους, χωρίς ωστόσο να διευκρινίσει αν ο Τραμπ αποδέχθηκε την προσφορά.
Η ίδια συνέδεσε τη χειρονομία της με μια ιστορική αναφορά στον Σιμόν Μπολίβαρ, τον ηγέτη των κινημάτων ανεξαρτησίας στη Λατινική Αμερική. Όπως είπε, πριν από 200 χρόνια ο στρατηγός Λαφαγιέτ είχε προσφέρει στον Μπολίβαρ ένα μετάλλιο με τη μορφή του Τζορτζ Ουάσινγκτον, το οποίο ο Μπολίβαρ κράτησε σε όλη του τη ζωή.
«Διακόσια χρόνια αργότερα, ο λαός του Μπολίβαρ δίνει στον κληρονόμο του Ουάσινγκτον ένα μετάλλιο – στην προκειμένη περίπτωση το μετάλλιο του Νόμπελ Ειρήνης – ως αναγνώριση της απαράμιλλης δέσμευσής του στην ελευθερία μας», πρόσθεσε.
Λίγο αργότερα, ο ίδιος ο Τραμπ σχολίασε τη συνάντηση μέσω της πλατφόρμας Truth Social, επαινώντας τη Ματσάδο. «Είναι μια υπέροχη γυναίκα που έχει περάσει τόσα πολλά», έγραψε, χαρακτηρίζοντας τη χειρονομία της «υπέροχη ένδειξη αμοιβαίου σεβασμού» και υποστηρίζοντας ότι του παρέδωσε το μετάλλιο «για τη δουλειά που έχω κάνει».
Υπενθυμίζεται ότι το Νόμπελ Ειρήνης αποτελούσε επί μακρόν επιθυμία του Τραμπ, ενώ η Ματσάδο είχε ήδη αφιερώσει το βραβείο της σε εκείνον όταν το παρέλαβε πέρυσι. Παρ’ όλα αυτά, η νορβηγική επιτροπή των Νόμπελ είχε ξεκαθαρίσει με ανακοίνωσή της ότι το βραβείο «δεν μπορεί να ανακληθεί, να μοιραστεί ή να μεταβιβαστεί σε άλλους».
Η Ματσάδο χαρακτήρισε τη συνάντησή της με τον Τραμπ «θαυμάσια» και ανέφερε ότι πήγε στον Λευκό Οίκο στο πλαίσιο των προσπαθειών της να διασφαλίσει μελλοντικό ρόλο στη διακυβέρνηση της Βενεζουέλας, σε περίπτωση πολιτικής μετάβασης.
Πού «ποντάρει» η Μαρία Κορίνα Ματσάδο
Το ερώτημα που κυριαρχεί στην Ουάσιγκτον μετά τη συνάντηση της Μαρίας Κορίνα Ματσάδο με τον Ντόναλντ Τραμπ είναι τι ακριβώς επιδιώκει – και σε ποιον ποντάρει – η ηγέτιδα της βενεζουελάνικης αντιπολίτευσης.
Σύμφωνα με το CNN, η Ματσάδο διατηρεί προσωπικούς διαύλους επικοινωνίας με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, καθώς και με άλλους πολιτικούς και θεσμικούς παράγοντες στην Ουάσιγκτον. Αυτά τα δίκτυα θεωρούνται κρίσιμα για τη στρατηγική της, καθώς επιχειρεί να εδραιωθεί ως βασικός συνομιλητής των ΗΠΑ για το μέλλον της Βενεζουέλας.
Ωστόσο, η θέση της δεν είναι δεδομένη. Ο Ρούμπιο – γιος Κουβανών μεταναστών, ισπανόφωνος και με βαθιά γνώση της λατινοαμερικανικής πολιτικής – φέρεται, σύμφωνα με το CNN, να έχει εισηγηθεί στον Τραμπ μια διαφορετική προσέγγιση: να επιχειρήσει συνεννόηση με τη Ντέλσι Ροντρίγκες, η οποία διατηρεί ερείσματα εντός του καθεστώτος Μαδούρο, στις ένοπλες δυνάμεις και στις υπηρεσίες ασφαλείας, ενώ γνωρίζει σε βάθος τις πετρελαϊκές υποδομές της χώρας.
Κατά αυτή την οπτική, η άμεση ανάδειξη της Ματσάδο – η οποία είναι μισητή στο τσαβικό κατεστημένο – στην εξουσία θα μπορούσε να προκαλέσει βίαιη αντίδραση, αποσταθεροποίηση και ενδεχομένως εξέγερση, υπονομεύοντας κάθε προοπτική για επενδύσεις αμερικανικών πετρελαϊκών κολοσσών στον εκσυγχρονισμό των εθνικοποιημένων εγκαταστάσεων, που σήμερα βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση.
Σε αυτό το πλαίσιο, υπενθυμίζεται ότι η Ματσάδο έχει κατηγορηθεί στο παρελθόν ότι στήριξε το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2002 κατά του Ούγκο Τσάβες – ισχυρισμό που η ίδια απορρίπτει.
Την ίδια στιγμή, κανείς δεν μπορεί να θεωρήσει τις προθέσεις του Ντόναλντ Τραμπ σταθερές ή προβλέψιμες. Ο Αμερικανός πρόεδρος συχνά λαμβάνει κρίσιμες αποφάσεις με βάση προσωπικές εντυπώσεις και σχέσεις, παρά αποκλειστικά με στρατηγικά κριτήρια. Υπό αυτό το πρίσμα, το τετ α τετ με τη Ματσάδο στον Λευκό Οίκο θα μπορούσε μεσοπρόθεσμα να λειτουργήσει υπέρ της, ακόμη κι αν αυτή τη στιγμή δεν αποτελεί την πρώτη επιλογή της αμερικανικής διπλωματίας.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, μέχρι στιγμής, ο Τραμπ έχει συνομιλήσει μόνο τηλεφωνικά με τη Ντέλσι Ροντρίγκες, ενώ η Ματσάδο ήταν εκείνη που βρέθηκε αυτοπροσώπως στον Λευκό Οίκο.
Όπως επισημαίνει το CNN, οι συνεχείς μετατοπίσεις του Τραμπ στο ουκρανικό ζήτημα δείχνουν ότι στην «εποχή Τραμπ 2.0» τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται οριστικό. Η Ματσάδο φαίνεται να αντιλαμβάνεται αυτή τη ρευστότητα και προσπαθεί να αξιοποιήσει κάθε άνοιγμα, μετατρέποντας τη μεταβατική συγκυρία σε ευκαιρία.
Άλλωστε, όπως υπενθυμίζουν οι υποστηρικτές της, ο τελευταίος ηγέτης που υποτίμησε τις ικανότητές της και τη δύναμη της θέλησής της βρίσκεται σήμερα στη φυλακή στο Μπρούκλιν.