Πολλαπλασιάζονται οι ενδείξεις ότι το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πρωτοφανή εσωτερική πίεση, η οποία εκτείνεται από τους δρόμους των μεγάλων αστικών κέντρων έως τις ένοπλες περιφέρειες της χώρας.
Οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), ο βραχίονας που διαμόρφωσε την περιφερειακή επιρροή του Ιράν στο εξωτερικό, υποχρεώνονται πλέον να διαθέτουν ολοένα και μεγαλύτερο μέρος των πόρων και του προσωπικού τους για την προστασία της εξουσίας στο εγχώριο μέτωπο.
Η ανησυχία της ηγεσίας αποτυπώνεται στις σαρωτικές αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν τον Αύγουστο στη στρατιωτική και αμυντική ιεραρχία, όπως η ανάληψη της διοίκησης των IRGC από τον Αχμάντ Βαχιντί και η επιστροφή του Χοσεΐν Ταέμπ στην ηγεσία των παραστρατιωτικών δυνάμεων Μπασίτζ.
Η τοποθέτηση του Ταέμπ, ο οποίος συνδέεται με τις πλέον σκληρές μεθόδους καταστολής και παρακολούθησης, σηματοδοτεί την προετοιμασία του μηχανισμού ασφαλείας για το ενδεχόμενο νέων λαϊκών κινητοποιήσεων, την ώρα που διαρροές συνομιλιών και η δολοφονία του θρησκευτικού τραγουδιστή Χαμιντρέζα Ρατζαμπζαντέχ αποκαλύπτουν την αυξανόμενη νευρικότητα του καθεστώτος για την ασφάλεια των δικών του στελεχών.
Παράλληλα, η εκτεταμένη χρήση της θανατικής ποινής –με τουλάχιστον 56 εκτελέσεις για θέματα εθνικής ασφάλειας από τον Μάρτιο– προκαλεί διεθνή κατακραυγή, απο καλύπτοντας ένα καθεστώς που προσπαθεί να αναστείλει την κοινωνική οργή μέσω του εκφοβισμού.
Ωστόσο, η απειλή δεν περιορίζεται στις πόλεις. Στα κουρδικά ανατολικά σύνορα καταγράφεται συνεχής στρατιωτική κινητοποίηση, ενώ στο Μπαλουχιστάν η σύσταση του «Μετώπου Μαχητών του Λαού» (μέσω της ενοποίησης της Τζαΐς αλ-Αντλ με άλλες ομάδες) έχει δημιουργήσει μια πιο συντονισμένη ένοπλη αντίσταση, η οποία μπορεί να πραγματοποιεί επιθέσεις γύρω από το Ζαχεντάν.
Η εξέλιξη αυτή αντιστρέφει το δόγμα του «στρατηγικού βάθους» που εφάρμοζε η Τεχεράνη για δεκαετίες. Ενώ στο παρελθόν μετέφερε τις συγκρούσεις εκτός συνόρων μέσω αντιπροσώπων (proxies) σε Ιράκ, Συρία, Λίβανο και Υεμένη, τώρα υποχρεώνεται να αναλώσει κρίσιμους πόρους, πληροφοριακές δυνατότητες και ανθρώπινο δυναμικό για τη δική της επιβίωση.
Παρόλο που οι Φρουροί της Επανάστασης διατηρούν ισχυρό πυραυλικό οπλοστάσιο και δυνατότητες καταστολής, η ανάγκη για συνεχή αμυντική διάταξη στο εσωτερικό περιορίζει τα περιθώρια ελιγμών τους στο εξωτερικό.